شخصیت شناسی عاشورا صفحه 100

رهبری سلیمان بن صرد خزاعی، به اوج خود رسید. گفته اند در دوران حرکت سلیمان به سوی نخلیه، ابن سعد شب ها در کاخ عبداللّه بن یزید؛ حاکم کوفه می خوابید تا مبادا مردم به خانه اش هجوم آورند و او را بی خبر بکشند.(1)

پس از گذشت این دوران، قیام مختار در کوفه شکل گرفت. عمر بن سعد می دانست که انگیزه ی اصلی قیام مختار چیزی جز خون خواهی از حسین بن علی علیه السلام نیست. از این رو بسیار کوشید این قیام را به گونه ای در نطفه خاموش کند، ولی هیچ یک از کوشش های وی و دیگر سران کوفه به بار ننشست و سرانجام به قتل آنان انجامید. از جمله درباره ی توطئه های وی برای سرکوبی قیام مختار ثقفی گفته اند: و ی به همراه شماری از سران کوفه نزد عبداللّه بن یزید حطمی، مسؤول نماز جمعه و امور دینی و ابراهیم بن محمد بن طلحه؛ مسؤول اجرایی و نظامی کوفه رفتند که از سوی عبداللّه بن زبیر گمارده شده بودند. آنان گفتند:

مختار ثقفی از سلیمان بن صرد خزاعی خطرناک تر است؛ زیرا سلیمان از شهر بیرون رفته است و با دشمنان شما _ شامیان _ می جنگد، ولی مختار می خواهد در شهرتان، کوفه دست به یورش بزند و شهر را از دست شما بگیرد. پس پیش از هر چیز، اعتماد او را به دست آورید و با نیرنگ، او را به زندان افکنید تا کار مردم رو به راه شود. به این ترتیب با توطئه ی اینان، مختار دستگیر و روانه ی زندان شد.(2)

انتقام از عمر سعد

انتقام از عمر سعد

پس از آغاز قیام مختار ثقفی، عمر سعد برای در امان ماندن از خون خواهی مختار، یکی از نزدیکانش به نام عبداللّه بن جعده بن هبیره را نزد مختار فرستاد تا امان نامه ای بگیرد. در عوض او نیز متعهد می گردد تا علیه نهضت مختار هیچ گونه اقدامی انجام