شخصیت شناسی عاشورا صفحه 110

می کردند و برخی نیز در رکاب معاویه به میدان جنگ آمده بودند. شمر بن ذی الجوشن نیز در این جنگ حاضر بود و در شمار شیعیان لشکریان علی علیه السلام شجاعت ها و دلاوری هایی را از خود نشان داد.

او در این جنگ به دلیل درگیری با «ادهم بن محرز باهلی»، به سختی مجروح شد، به گونه ای که شمشیر، استخوان پیشانی وی را شکافت. شمر نیز به عنوان انتقام، نیزه ای بر ادهم زد و او را از اسب به زیر افکند. با این حال ادهم با کمک شامیان از مرگ رهایی یافت.

پس از جنگ صفین، ادهم در محلی به نام «اُذرج» با دوستانش از دلاوری ها و شجاعت هایی سخن می گفت که در صفین انجام داده بود. وی از دوستان خود پرسید:

آیا شما شمر بن ذی الجوشن را می شناسید؟

آنان پاسخ گفتند:

آری، او را می شناسیم.

ادهم گفت:

آیا به تازگی، با او دیدار داشته و اثر ضربه ی شمشیر را بر چهره ی او دیده اید؟

«عبداللّه بن کبار نهدی» و «سعید بن حازم سلونی» در پاسخ گفتند:

آری، ما زخمی را که بر پیشانی اوست، دیده ایم.

ادهم با افتخار گفت:

به خدا سوگند! آن ضربه ی مهلک را من در نبرد صفین بر او وارد آوردم و زخم را بر صورتش نقش کردم.(1)

آغاز انحراف و گرایش به خوارج

آغاز انحراف و گرایش به خوارج