شخصیت شناسی عاشورا صفحه 114

بیعت کند و به لشکر او درآید. هم چنین ممکن است وی از نیروهای نفوذی ستون پنجم معاویه در لشکر امام بوده است که جز کارشکنی، سودی برای امام نداشتند و تا آن جاپیش رفتند که حضرت را به صلح واداشتند.

محمد جواد مغنیه می نویسد:

بسیار از افرادی که در قتل امام سوم شیعیان، حسین بن علی علیه السلام شرکت داشتند، در زمان امام حسن مجتبی علیه السلام در رکاب او بودند و پیش از صلح حسن علیه السلام، مایه ی از هم پاشیدگی لشکر امام علیه السلام شدند. از آن جمله، شمر بن ذی الجوشن است.(1)

آری، این گروه، همان خیانت کارانی بودند که خاطر مبارک ذریه ی رسول اللّه صلی الله علیه و آله را آزردند. آنان تا آن جا پیش رفتند که سجاده را از زیر پای حضرت برکشیدند و ایشان را مجبور کردند به سازش با معاویه بن ابی سفیان تن دردهد.

یکی دیگر از کارهای شمر در این دوران، شرکت در توطئه ی قتل حُجر بن عدی است. شمر از جمله کسانی بود که علیه وی شهادت دروغ داد و مقدمات قتل این صحابی بزرگ علی علیه السلام را فراهم کرد. شرح این ماجرا در بخش های دیگر این مجموعه آمده است.

دوران خلافت یزید بن معاویه

دوران خلافت یزید بن معاویه

ابن زیاد که از جانب یزید بن معاویه والی کوفه شده بود، به وسیله ی جاسوسانش از مخفی گاه مسلم بن عقیل؛ فرستاده ی حسین بن علی علیه السلام _ که در منزل هانی بن عروه بود _ آگاه شد و آماری از یاران و دوستان وی را نیز به دست آورد. نخستین کار وی برای سرکوبی شیعیان، احضار و زندانی کردن هانی بن عروه در دارالاماره کوفه بود. این حرکت سبب اعتراض شدید مسلم گردید. وی یاران خویش را فراهم آورد تا به