شخصیت شناسی عاشورا صفحه 129

قیام مردم، مجبور شد شمر و همراهانش را توبیخ کند.(1) پس از آن شمر به کوفه آمد، ولی دیگر هیچ ارج و قربی نزد کوفیان نداشت. تاریخ نیز پس از این واقعه تا هنگام قیام مختار، نامی از او به میان نیاورده است.

قیام مختار ثقفی

قیام مختار ثقفی

با آغاز جریان انتقام گیری مختار از کشندگان سیدالشهداء علیه السلام، بسیاری از افراد و سرانی که در قتل سیدالشهداء و اصحابش شرکت داشتند، به بصره یا شهرهای دیگر گریختند. شمر نیز هم چون دیگران به چاره اندیشی افتاد. شماری از سران کوفه هم چون شمر، شبث بن ربعی، عبدالرحمن بن سعد بن قیس(2) با تشکیل جلسه ای، راه های گوناگون برخورد با قیام مختار را بررسی کردند و تصمیم گرفتند با مختار به مقابله برخیزند. بنابراین، برای سازمان دهی و جلب نیرو نزد کعب بن ابی طلب خثعمی رفتند و او را به همکاری فراخواندند. او نیز برای ایمن ماندن از خطر مختار، این پیشنهاد را پذیرفت. سپس نزد عبدالرحمان بن مخنف ازدی آمدند و جریان را با او در میان گذاردند، ولی او نپذیرفت و آنان را نیز از این حرکت برحذر داشت و گفت که کارتان ثمره ای جز شکست ندارد.(3)

ثمره ی تلاش ها و پی گیری های شمر و دوستانش تنها یک شورش خیابانی بودکه از سوی سربازان مختار، سرکوب و مهار گردید. این بار شمر چاره ای جز فرار در پیش روی خود ندید. بنابراین، با گروهی به قصد بصره به سوی بیابان حرکت کردند.

1- البدایه و النهایه، ج 8، ص 211؛ الفتوح، ص 916.
2- برخی، محمد بن اشعث را نیز نام برده اند.
3- تاریخ الطبری، ج 6، ص 44؛ اخبارالطوال، ص 300.