شخصیت شناسی عاشورا صفحه 130

مختار، شماری از سربازان خود را به امیری غلامش، زربی(1) به تعقیب آنان فرستاد. در مصاف دو گروه، زربی با حیله و نیرنگ شمر کشته شد و شمر شبانه از معرکه گریخت. شمر و یارانش در روستایی به نام «ساتیدها»،(2) مدتی کوتاه به استراحت پرداختند. سپس حرکت کردند و در دهکده ای به نام «کلتانیه»(3) از روستاهای خوزستان اقامت گزیدند. این دهکده میان شهر «شوش» و «صیمره» و بر کرانه ی رود و در کنار تپه ای قرار گرفته بود.

در کلتانیه، شمر به مصعب بن زبیر که از سوی عبداللّه بن زبیر در آن جا حکومت می کرد، نامه ای نوشت و از او درخواست کمک و پناهندگی کرد. شمر با کتک زدن(4) یکی از اهالی آن جا، وی را مجبور کرد تا نامه را به بصره برساند. نامه رسان که از زورگویی شمر ناراحت شده بود، نامه را به ابو عمره؛ رییس پلیس مختار رساند. ابوعمره راه کوفه و بصره مستقر گشته و مراقب افرادی بود که قصدفرار به بصره را داشتند.

هنگامی که ابوعمره، عنوان نامه را خواند، گروهی را برای دستگیری شمر و یارانش به محل اقامت آنان فرستاد. این گروه، مسافت سه فرسخی پاسگاه تا روستا را با شتاب پیمودند و در تاریکی شب به منزل گاه آنان رسیدند.

1- نام او را به اختلاف: زدبی الکامل، الفتوح زربیا (تاریخ الطبری، ج 6، ص 52)؛ زرین (بحارالانوار، ج 45، ص 373، ح 16)؛ زرین (تهذیب تاریخ ابن عساکر، ج 6، ص 339)؛ زرنب (البدایه و النهایه، ج 8، ص 297) آورده اند.
2- سایقه ها: جبل قرب الموصل و الجزیره و قیل فهو قرب ارزن بازمینیا ر.ک: معجم البلدان، ج 3، ص 190؛ معجم ما استعجم، ج 3، ص 711؛ مختصر تاریخ دمشق، ج 10، ص 323. برخی نیز «شاد ماه» (اخبارالطوال، ص 302) گفته اند.
3- معجم البلدان، ج 4، ص 540؛ در البدایه و النهایه، ج 8، ص 297 «کلبانیه» آمده است.
4- تاریخ الطبری، ج 5، ص 53.