شخصیت شناسی عاشورا صفحه 136

نقل می کند که نشانه ی صحابی بودن شریح است،(1) ولی بیشتر سیره نویسان این روایت را نمی پذیرند و به صحابی نبودن وی قایل اند.(2)

از برخی منابع برمی آید که شریح قاضی در امر قضاوت «اعلم الناس بالقضاوه» (داناترین مردم به علم قضاوت) بوده است. هم چنین روزی امیرالمؤمنین علی علیه السلام همه ی قضات خود را می آزماید و تنها شریح می تواند به پرسش های ایشان پاسخ دهد. آن گاه ایشان درباره ی علم قضاوت شریح می فرماید:

ای شریح! تو داناترینِ عرب در علم قضاوت هستی.

شریح، علم قضاوت را به پسر خود نیز آموخت و پسر شریح از خود شریح در علم قضاوت، داناتر شد.(3)

در تاریخ، شریح بن حارث القاضی یکی از نادرترین کسانی است که با علم و ذکاوت خود توانسته است توجه حکمرانان و خلفای گوناگونی را به خود جلب کند و مدت 60 سال بر کرسی قضا تکیه زند. او از زمان عمر بن خطاب به امر قضاوت پرداخت و تا زمان حجاج به این کار ادامه داد. البته وی به مدت 3 سال در زمان ابن زبیر و 1 سال در زمان حجاج از کار قضاوت استعفا داد.

شخصیت شریح

شخصیت شریح

شخصیت شریح فردگرا و خودمحور بود که به جریان های سیاسی _ اجتماعی روزگار خود اعتنا نمی کرد. به همین دلیل، در جریان های مهم سیاسی، هیچ اثر و حرکتی از او نمی بینیم. در مقابل، وی هماره به کارخود می پرداخت و با حقوق مناسبی که از شغل قضاوت به دست می آورد، کم و بیش به شغل های دیگری هم چون تجارت

1- الاصابه، ج 3، صص 334 _ 336.
2- الاصابه، ج 3، ص 335.
3- الاغانی، ج 17 _ 18، ص 139.