شخصیت شناسی عاشورا صفحه 148

با این که شریح را «اعلم الناس بالقضاوه»(1) می گویند، ولی او نیز مانند خلیفه های پیشین در بسیاری از مسایل قضایی ناتوان می ماند و به امام رجوع می کرد.

نقل است که در زمان حکومت حضرت علی علیه السلام، زنی به دادگاه آمد و گفت: ای قاضی! من که نزد تو آمدم، برای یک دعوا آمده ام. شریح گفت: طرف مقابل دعوای تو کجاست؟ زن پاسخ داد: اکنون متوجه می شوی. ای قاضی! من زنی هستم که هم آلت رجولیت و هم اناثیت دارم (یعنی خنثی هستم). آیا من زن هستم یا مرد؟ شریح از حکم این مسأله ناتوان ماند و به حضرت رجوع کرد. حضرت فرمود: بپرس بول از کدام آلت خارج می شود. از هر کدام که بول آمد، او از همان جنس است. شریح از زن پرسید. زن پاسخ دادکه بول از هر دو به یک زمان خارج می شود و به یک زمان قطع می گردد. شریح بسیار شگفت زده شد. زن گفت: از این شگفت تر آن است که من با پسر عموی خودم ازدواج کردم و زن او هستم. شوهرم، کنیزکی دارد که من با او مجامعت کردم و از او فرزند دارم، در صورتی که خود نیز شوهر دارم. شریح که از این مسایل درمانده شده بود، دوباره به حضرت علی علیه السلام رجوع کرد. حضرت دستور دادتا شوهر زن حاضر شود. حضرت از او درباره ی گفتار زن پرسی، و او درستی گفتار همسرش را تصدیق کرد.

حضرت دستور داد تا دو زن، آن زن را به اتاق خلوتی ببرند و لباسش را درآورند. آن گاه دنده ی طرف راست و چپش را بشمارند و بیایند شهادت دهندکه این زن چند دنده دارد. آن دو زن، چنین کردند و نزد حضرت شهادت دادند که شمار دنده های طرف راست، 18 عدد و شمار دنده های طرف چپ او، 17 عدد است. حضرت فرمود: این شخص مرد است. کسی را خبر کنید تا بیاید موهایش را بچیند. هم چنین او را