شخصیت شناسی عاشورا صفحه 156

رخدادهای تاریخ دگرگون شود.

آیا شریح، فتوای قتل امام حسین علیه السلام را صادر کرد؟

آیا شریح، فتوای قتل امام حسین علیه السلام را صادر کرد؟

صدور فتوای قتل امام حسین علیه السلام از سوی شریح در میان مردم مشهور است، ولی با قاطعیت می توان گفت که چنین چیزی در هیچ یک از کتاب های معتبر تاریخی دیده نشده است. مرحوم شیخ عبدالنبی عراقی درباره ی این فتوا می گوید:

شریح با وعده ی 100 هزار دینار نپذیرفت که فتوای حلیت خون امام حسین علیه السلام را صادر کند، ولی ابن زیاد با ترفند شوم خود، وی را فریفت. او دستور داد تا 50 هزار دینار به منزل شریح ببرند. سپس خود به منزل او رفت و پول ها را در برابر چشمانش به نمایش درآورد. ابن زیاد از این راه توانست، دل شریح را تسخیر کند. او با دیدن آن پول ها تسلیم شد و فتوای قتل امام را صادر کرد.(1)

با اندکی دقت، این موضوع را نمی توان پذیرفت؛ زیرا زمانی که مختار قیام کرد و همه ی جنایت کاران حادثه ی کربلا را به سزای عمل ننگین خود رساند، از مجازات شریح سخنی به میان نیاورد. در شرح زندگانی شمر بن ذی الجوشن آورده ایم که او شتر امام حسین علیه السلام را به غنیمت گرفت و به شهر کوفه آورد. وی، شتر را قربانی و گوشت آن را میان اهالی شهر کوفه تقسیم کرد. به همین دلیل، مختار دستور داد همه ی مصرف کنندگان گوشت شتر را اعدام کنند و خانه هایشان را ویران سازند. اینک چگونه می توان پذیرفت که شریح، فتوای حلیت خون امام حسین علیه السلام را صادر کند، ولی مختار به سراغ او نرود، و حتی او را به عنوان قاضی کوفه منصوب کند؟ اگر هم بگویند ممکن است مختار از این فتوا آگاه نگردیده است، پذیرفته نیست. در رد این سخن باید گفت وقتی مختار از ماجرای تبعید شریح در زمان حضرت علی علیه السلام آگاه می گردد، شریح را به دلیل پایان نیافتن زمان اجرای حکم به همان مکان تبعید