شخصیت شناسی عاشورا صفحه 158

شعارهایش، شریح را از منصب قضاوت کوفه عزل کرد و به جای او فردی به نام عبداللّه بن مالک الطائی را گماشت.(1)

آن گاه مختار را برای یافتن دلیل این که چرا حضرت علی علیه السلام، شریح را از منصبش عزل کرده است، در پی کشف حقیقت برآمد. کارگزاران مختار پس از جست و جو، به مختار گفتند که شریح در آن زمان، قضاوت نادرستی انجام داده بوده است و حضرت علی علیه السلام بر او خشم گرفته و سوگند یاد کرده است که او را از کوفه تبعید کند. مختار شریح را طلبید و از ماجرای او و امیرالمؤمنین علی علیه السلام پرسید. شریح، ماجرا را به تفصیل بیان کرد. مختار گفت:

به خدا سوگند! تا تو را دو ماه به بانقیا تبعید نکنم، مجال استراحت به تو نخواهم داد.

آن گاه دستور داد شریح را به مدت دو ماه به بانقیا تبعید کنند تا میان یهودیان به قضاوت بپردازد. مختار با این کار، سوگند امیرالمؤمنین علی علیه السلام را درباره ی شریح اجرا کرد.(2)

استعفا از قضاوت و مرگ شریح

استعفا از قضاوت و مرگ شریح

در زمان حکومت عبدالملک هنگامی که حجاج بن یوسف، حاکم کوفه بود، شریح از قضاوت کوفه استعفا داد. حجاج نیز استعفای او را پذیرفت. شریح یک سال بعد در خانه ی خود در شهر کوفه از دنیا رفت.

عمر شریح را به اختلاف بین 100 تا 121 سال گفته اند. همچنین سال وفات شریح را نیز با اختلاف بین سال های 61 تا 99 ه . ق نوشته اند.(3)

1- تاریخ الطبری، ج 6، ص 34.
2- الغارات، ج 2، ص 947؛ شرح ابن ابی الحدید، ج 4، ص 98.
3- بحارالانوار، ج 42، ص 173؛ وفیات الاعیان، ج 2، ص 463؛ صفوه الصفوه، ج 3، ص 38.