شخصیت شناسی عاشورا صفحه 174

شعر من لحتیک شیطانا یغویک، و أنّ فی بیتک سخلاً یقتل ابن رسول اللّه صلی الله علیه و آله .

به خدا سوگند! پیامبر بهمن خبر داد که در هر موی سر تو، فرشته ای هست که تو را لعنت می کند و در هر موی صورتت، شیطانی هست که تو را فریب می دهد و در خانه ات کودکی هست که پسر رسول خدا را خواهد کشت.(1)

در بعضی مصادر، نام آن مرد «سعد بن ابی وقاص» آمده است و پسری را که در منزل او، قاتل امام حسین علیه السلام است، عمر بن سعد بن ابی وقاص دانسته اند.(2) با این حال، چون این روایت از روایت های مسلم و مشهور و از نظر شواهد تاریخی، عمر سعد در آن دوران، در سن جوانی بوده است، اطلاق «سخل» بر او درست نیست. بنابراین عده ای هم چون شیخ مفید در «ارشاد» به جای آوردن نام وی، «رجل» آورده اند. هم چنین ابن ابی الحدید در پایان این روایت، آن مرد را به پدر سنان بن انس تفسیر می کند و می نویسد:

پسر آن مرد که قاتل سیدالشهداء بود، در آن روزگار، کودک کوچکی بود و نامش سنان بن انس نخعی است.

اقدام فجیع سنان در به شهادت رسانیدن امام حسین علیه السلام در روز عاشورا نیز گویای پلیدی باطن وی است. پیش از پرداختن به این موضوع باید دانست یکی از کارهای سنان در این جنگ، شرکت در حمله ی شمر و یارانش به خیمه گاه سیدالشهداء علیه السلام است. شرح این ماجرا پیش تر آمده است.(3)

ماجرای قتل سیدالشهداء علیه السلام را در شرح احوال شمر بن ذی الجوشن به تفصیل بیان کردیم. هر چند در میان مردم مشهور است که امام حسین علیه السلام به دست شمر بن

1- شرح ابن ابی الحدید، ج 2، ص 167؛ بحارالانوار، ج 44، صص 256 _ 257.
2- الارشاد، ج 1.
3- تاریخ الطبری، ج 3، ص 333؛ الکامل، ج 2، ص 571.