شخصیت شناسی عاشورا صفحه 187

مشارکت در کشتن حبیب بن مظاهر

مشارکت در کشتن حبیب بن مظاهر

امام حسین علیه السلام از ابوتمامه صایدی که هنگام نماز ظهر را به یاد حضرت آورده بود، خواست تا برای نماز گزاردن، از کوفیان مهلتی بخواهد. هنگامی که ابوتمامه از لشکر کوفه، مهلت می خواست، حصین بن نمیر فریاد زد:

نماز شما پذیرفته ی درگاه الهی نیست.

حبیب فرمود:

پذیرفته نمی شود؟ می گویی از خاندان رسول خدا صلی الله علیه و آله پذیرفته نمی گردد، ولی از تو پذیرفته می شود؟

حصین به سوی حبیب حمله برد. حبیب نیز به رویارویی پرداخت و چهره ی اسبش را با شمشیر مجروح کرد. اسب روی دو پا بلند شد و ابن نمیر را از روی زین اسب به زمین انداخت. در این هنگام، لشکر ابن سعد، او را از معرکه نجات دادند.

یکی دیگر از بنی تمیم به نام بدیل بن صریم حمله آورد. حبیب با شمشیر بر سر او زد و او را هلاک ساخت. تمیمیِ دیگری با نیزه به سوی حبیب تاخت و او را از اسب به زیر افکند. چون حبیب خواست برخیزد، حصین بن نمیر با شمشیر بر او زد و آن مرد تمیمی، پیاده شده و سرش را برید.

حصین گفت:

من درکشتن حبیب به تو کمک کردم. سر را به من بده تا بر گردن اسبم بیاویزم تا مردم ببینند و بدانند که در کشتن وی هم دست بوده ام. سپس آن را به تو می دهم تا نزد ابن زیاد ببری و جایزه بگیری.

مرد تمیمی برآشفت و گفت:

به خدا سوگند! کسی جز من، او را نکشته است.

از این رو، میان آن دو اختلاف افتاد. اصحاب و یاران حصین آمدند و آن دو را با هم آشتی