شخصیت شناسی عاشورا صفحه 198

آغاز شد. با این حال، حضرت علی علیه السلام از شدید شدن درگیری خودداری می کرد. با فرا رسیدن ماه محرم الحرام، به احترام ماه حرام، جنگ مسکوت گذاشته شد و هر دو سپاه، شمشیرها را غلاف کردند. حضرت بار دیگر از فرصت بهره برد و سفیرانی را برای گفت و گو نزد معاویه فرستاد تا شاید درگیری در همین جا پایان یابد. در این گفت و گو، شبث بن ربعی، زیاد بن حفصه و یزید بن قیس شرکت داشتند. معاویه در پاسخ به آنان، از ایجاد یکپارچگی میان مسلمانان استقبال کرد، ولی از فرمان برداری علی علیه السلام سر باز زد.

پس از سخنان معاویه، شبث برخاست و گفت:

ای معاویه! به خدا سوگند! آیا راضی می شوی که دستت به خون عمار بن یاسر آلوده شود و او را بکشی؟

معاویه گفت:

چرا او را نکشم؟ او را به خاطر قصاص خون غلام عثمان؛ نایل می کشم.

شبث گفت:

به خدا سوگند! هرگز دستت به او نمی رسد، مگر آن که سرها از پیکر مردان جدا کنی و پهنه ی زمین با همه ی فراخی در جنگی سخت بر تو تنگ شود.(1)

با آغاز ماه صفر، جنگ اصلی صفین آغاز شد و شبث به عنوان سردار و فرماندهی قبیله ی «بنی عمرو» و «بنی حنظله» در سپاه حضرت علی علیه السلام دلیرانه جنگید و بسیاری رابه درک فرستاد.(2)