شخصیت شناسی عاشورا صفحه 44

شکایت می کردی، این ساعت، آن بهانه را نداری. 22 هزار سوار و پیاده با ابزار جنگی و سلاح و شوکت برای تو فرستاده ام. باید پیوسته مرا از اوضاع و احوال با خبر کنی و هر روز بامداد و شام گاه، فرستاده ای نزد من بفرستی.

افزون بر آن هر روز، نامه ای برای ابن سعد می فرستاد و او را به جنگ تشویق می کرد. هم چنین معتمدان خودرا به کربلا فرستاده بود تا مراقب اوضاع باشند.(1)

عبیداللّه در یکی از نامه هایی که به ابن سعد نوشت، دستور داد بر حسین علیه السلام بیش تر سخت بگیرد. او چنین نوشت:

اما بعد، میان حسین و یارانش و آب حایل شو و مگذار یک قطره از آن بنوشند. همان گونه که آنان با خلیفه ی پرهیزگار و پاکیزه، امیرالمؤمنان عثمان بن عفان چنین کردند.(2)

عمر سعد نیز عمرو بن حجاج را با 500 سوار فرستاد تا از دست یافتن امام حسین علیه السلام به آب پیش گیری کنند.(3)

چون تشنگی بر امام و یارانش فشار آورد، حسین علیه السلام تبری برگرفت. آن گاه از محل خیمه ی زنان 19 گام به سوی قبله برداشت. سپس با تبر، زمین را کند، به گونه ای که چشمه ی آبی پدیدار شد. اصحاب از آن، آب نوشیدند و مشک های شان را پر از آب کردند و بازگشتند. پس از آن آب در زمین فرو رفت و دیگر کسی، آن چشمه را ندید. چون عبیداللّه از دسترسی امام حسین علیه السلام به آب خبر یافت، به عمر بن سعد نوشت:

اما بعد، به من خبر رسانده اند که حسین و یارانش، چاه ها فرو برده و آب درآورده اند؛ یعنی هیچ

1- الفتوح، ص 892.
2- با توجه به مستندات تاریخی باید گفت که این ادعای ابن زیاد گزاف است؛ زیرا در دوران محاصره ی عثمان، امام علی علیه السلام فرزندان خود را فرستاد تا به عثمان آب برسانند.
3- تاریخ الطبری، ج 5، ص 412.