شخصیت شناسی عاشورا صفحه 55

فکری ابن زیاد در سال 64 ه . ق به خلافت رسید.

بنابر روایت دیگری، هنگامی که عبیداللّه، مروان راتحریک کرد تا خلافت را بر عهده بگیرد، مروان پذیرفت و با سپاهی بزرگ به سوی شام حرکت کرد. هنگامی که ضحاک از حرکت لشکر بنی امیه با خبر شد، با سپاه خود به سوی آنان رفت و در «مرج راهط» جنگی سخت میان دو لشکر درگرفت که سرانجام ضحاک کشته شد و سپاه امویان به پیروزی رسید.(1)

روایت های دیگری نیز درباره ی جنگ «مرج راهط» وجود دارد که تفصیل آن در این گفتار نمی گنجد.(2)

سرکوبی قیام توّابین

سرکوبی قیام توّابین

مروان بن حکم پس از تثبیت حکومت خویش در شام، تصمیم گرفت ابن زبیر را سرکوب کند. از این رو، لشکری به سرکردگی جیش بن دلجه، به حجاز فرستاد. هم چنین سپاهی را به فرماندهی عبیداللّه بن زیاد به سوی عراق گسیل داشت و به او گفت:

اگر شهری از عراق را به دست آوردی، حکومت آن جا از آن توست. اگر هم کوفه را تسخیر کردی، جان، و ناموس و اموال کوفیان به مدت سه روز بر تو و لشکریانت حلال و مباح است.(3)

در همین زمان، شماری از شیعیان کوفه که حسین بن علی علیه السلام را به کوفه فراخوانده، ولی وی را یاری نرسانده بودند، از کار خود سخت پشیمان بودند. آنان چنان دیدند که گناه شان با انتقام گرفتن از خون سیدالشهداء علیه السلام پاک می شود و در این راه باید کشته شوند یا دشمن را بکشند. از این رو، تصمیم گرفتند بر ضد

1- تاریخ مختصر دمشق، ج 11، صص 133 _ 134.
2- تاریخ الطبری، ج 5، ص 530 به بعد.
3- تاریخ الطبری، ج 6، ص 38.