شخصیت شناسی عاشورا صفحه 59

کشته شدن عبیداللّه بن زیاد در عاشورای سال 67 ه . ق هم زمان با سال روز شهادت خونین سید الشهداء علیه السلام روی داد. ابراهیم دستور داد تا سر عبیداللّه را از تن جدا کنند و برای مختار بفرستند.(1)

هنگامی که سر عبیداللّه را نزد مختار آوردند، وی سرگرم غذا خوردن بود. تا سر عبیداللّه را دید، خدای را سپاس گفت و فرمود:

هنگامی که سر بریده ی امام حسین علیه السلام را پیش روی ابن زیاد نهادند، او بر سر سفره ی غذا نشسته بود. اکنون نیز که سر او را نزد من آورده اند، من در حال غذا خوردن هستم.

سپس از سفره ی غذا برخاست و با کفش هایش، روی صورت او ایستاد و آن را لگدمال کرد.(2)

سرهای بریده ی کشندگان سیدالشهداء علیه السلام رابه همراه سر ابن زیاد بر دروازه ی شهر کوفه آویزان کردند تا همگان سزای کار جنایت کاران را ببینند. ابو طفیل کناس گوید:

ما برای دیدن سرها رفته بودیم. پارچه ای را که روی سرها بود، کنار زدیم تا آنان را از نزدیک تماشا کنیم. دیدیم ماری از بینی ابن زیاد بیرون آمد و در سوراخ سر او رفت. سپس از آن جا بیرون آمد و در سوراخ دیگری رفت. همواره میان سوراخ های سر او در رفت و آمد بود.(3)

شادی اهل بیت علیهم السلام

شادی اهل بیت علیهم السلام

مختار سرهای بریده ی عاملان فاجعه ی کربلا را به مدینه نزد محمد بن حنفیه و امام سجاد علیه السلام فرستاد. امام سجاد بر سر سفره ی غذا بود که فرستادگان مختار به همراه سرها نزد وی آمدند. امام سجاد علیه السلام با دیدن سر ابن زیاد بسیار خوشحال شد.

1- ر.ک: ماهیت قیام مختار، صص 511 _ 571؛ تاریخ الطبری، ج 6، صص 81 _ 85؛ انساب الاشراف، ج 5، ص 401 به بعد؛ در کربلا چه گذشت، صص 813 _ 818؛ بحارالانوار، ج 45، ص 383؛ الکامل، ج 3، صص 5 _ 9.
2- بحارالانوار، ج 45، صص 335 و 385.
3- بحارالانوار؛ مختصر تاریخ دمشق، ج 15، ص 320؛ سیر أعلام النبلاء، ج 3، صص 548 _ 549.