شخصیت شناسی عاشورا صفحه 72

کوفه رسانید و سران قبیله ها را نزد حجر فرستاد تا کار با مصالحه پایان یابد. این کار نیز نتیجه ای نبخشید. پس به مسجد رفت و خطبه ای رعب انگیز بر ضد حجر خواند. آن گاه دستور داد حجر و یارانش را دستگیر کنند و نزد او بیاورند.

زیاد پس از دستگیری حجر و یارانش، تصمیم گرفت آنان را به شام نزد معاویه بن ابی سفیان بفرستد تا معاویه، خود، درباره ی آنان داوری کند. از این رو، به چهار تن از سران شهر دستور داد تا پرونده ای برای حجر تنظیم کنند. این چهار تن عبارت بودند از: عمرو بن حریث؛ رییس قبیله ی شهر، خالد بن عرفطه؛ رییس قبیله ی تمیم و همدان، قیس بن ولید بن عبد شمس؛ بزرگ محله ی ربیعه و کنده و ابو برده بن ابوموسی اشعری؛ نماینده ی قبیله ی مذجح و همدان و اسد.

آنان در شهادت نامه ای، اتهام های زیر را به حجر و یارانش نسبت دادند:

حجر به خدا اعتقاد ندارد؛ می خواهد خلافت علی را بازگرداند؛ فرماندار خلیفه را از شهر بیرون کرده است؛ به علی اظهار دوستی می کند؛ در جامعه اختلاف می اندازد؛ خلیفه را لعن می کند؛ بیعتش را با خلیفه شکسته است.

زیاد گفت:

فکر نمی کنم این شهادت ها کافی باشد. دوست دارم شهادت زیادتری باشد.

از این رو، مردم را گرد آورد و گفت:

شما نیز همانند شهادت نامه ی سران شهر، شهادت بدهید.

عثمان(1) ابن شرجبیل تمیمی به عنوان نخستین نفر برخاست و گفت: اسم مرا نیز بنویسید. زیاد گفت:

از قریش آغاز کنید. سپس نام کسانی را بنویسید که نزد ما و خلیفه به راستی و درستی معروف هستند.