شخصیت شناسی عاشورا صفحه 84

ابن سعد که می دانست امام حسین علیه السلام چنین نخواهد کرد، نامه ی ابن زیاد و پیشنهاد او را با حضرت درمیان ننهاد.(1)

از دیگر نشانه ها نیز چنین برمی آید که ابن سعد می کوشید درگیری رخ ندهد و از این امر کراهت داشت. از جمله مستندهای تاریخی این گفته، آن است که امام علیه السلام در روز هشتم یا نهم محرم، با عمر بن سعد گفت و گو کرد و پیشنهاد داد که یکی از این سه کار را انجام دهد: یا به مکه باز می گردد و هم چون گذشته به زندگی خود می پردازد، یا به یکی از مناطق مرزی می رود و مانند دیگر مسلمانان زندگی می کند یا به شام نزد یزید برود و او درباره اش تصمیم گیری کند. عمر بن سعد نیز نامه ای به این مضمون برای ابن زیاد فرستاد:

خداوند آتش جنگ را خاموش کرد و اتحاد کلمه فراهم آورد و امر امت را به صلح و اصلاح پایان داد.

سپس سه پیشنهاد امام حسین علیه السلام را برای او نوشت. با این حال، عبیداللّه به تحریک شمر جز به جنگ راضی نشد و در پیامی به عمر بن سعد چنین

نگاشت:

من تو را به سوی حسین نفرستاده ام که کاری با او نداشته باشی و وقت بگذرانی و نوید سلامت و بقا به او بدهی و بنشینی و پیش من از او

وساطت کنی و شفیع او شوی ...(2).