شخصیت شناسی عاشورا صفحه 86

بستن راه بر بنی اسد

بستن راه بر بنی اسد

بلاذری می نویسد:

حبیب بن مظاهر با اجازه ی امام حسین علیه السلام برای دعوت شماری از بنی اسد برای پشتیبانی از حریم اهل بیت علیهم السلام، به میان آنان رفت که در اطراف کربلا بودند. وی حدود 70 سواره را برای آمدن به لشکر امام علیه السلام بسیج کرد. زمانی که ابن سعد به وسیله ی جبله بن عمرو از این امر آگاه شد، ازرق بن حرث صیداوی را فرستاد تا مانع از پیوستن آنان به امام علیه السلام گردد و او در مأموریت خویش موفق گردید.

حبیب با دستی تهی به نزد امام علیه السلام بازگشت و جریان را تعریف کرد. حضرت نیز فرمود «الحمدللّه کثیرا».(1)

بستن آب فرات

بستن آب فرات

نامه ای از ابن زیاد به کربلا رسید که در آن، دستور بستن آب بر امام حسین علیه السلام و اصحابش صادر شده بود. عمر بن سعد نیز 500 نفر را به فرماندهی عمر بن حجاج به فرات فرستاد تا میان امام علیه السلام و آب، حایل گردند(2) و آنان را از آب برداشتن باز دارند.(3)

قطع کردن سخنان حضرت امام حسین علیه السلام

قطع کردن سخنان حضرت امام حسین علیه السلام

پیش از آغاز درگیری، امام حسین علیه السلام در برابر لشکر کوفه به سخنرانی پرداخت و

1- انساب الاشراف، ج 3، ص 180.
2- اعلام الوری، ج 2، ص 452؛ تاریخ الطبری، ج 5، ص 412؛ الارشاد، ج 2، صص 86 _ 87.
3- محمد مستوفی قرن 6 در «ترجمه ی الفتوح» می نویسد: «چون این نامه به عمر رسید، کار بر حسین تنگ گرفت ... پس یکی را [عبدالرحمن حُصین ازدی] امر کرد که منادی کند: ای پسر فاطمه و ای فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله ! تو از این آب یک قطره نچشی تا آن وقت که طعم مرگ را بچشی یا به حکم عبیداللّه گردن نهی» الفتوح، ص 893. ولی در متن عربی چنین آمده است: «نادی رجل من اصحاب عمر بن سعد بالحسین؛ یکی از لشکریان عمر بن سعد فریاد زد که ای پسر ...». (الفتوح، ج 5، ص 163).