کتابخانه بالقرآن

شخصیت شناسی عاشورا صفحه 89

صفحه 89

در روز نهم، دستور حرکت سپاهش را به سوی لشکر امام حسین علیه السلام صادر کرد.

بنابر نقل ابن اعثم، امام حسین علیه السلام در همان دیدار آخر، ابن سعد را پند داد و به راه حق هدایت کرد. وی می افزاید:

هنگامی که ابن سعد به لشکر بازگشت، نامه ی عبیداللّه را دریافت کرد که در آن به جنگ دستور داده بود.

این دیدار خصوصی بوده و کسی از مضمون آن آگاهی نداشته است. با این حال بیشتر تاریخ نگاران با استشهاد به نامه ای که ابن سعد پس از این دیدار به عبیداللّه نوشت، می گویند حضرت در این دیدار پیشنهاد انجام یکی از سه کار را کرد؛ یا به مکه بازگردد، یا به یکی از مناطق مرزی برود و هم چون دیگر مردمان زندگی کند یا به شام نزد یزید برود و او درباره اش تصمیم گیری کند.(1)

برخی دیگر هم چون سید بن طاووس در «الملهوف» از این دیدارها سخنی به میان نیاورده اند.

پس جریانی که ابن اعثم از آن نام می برد (پند دادن امام حسین علیه السلام به عمر بن سعد) در صورت درستی، این آخرین دیدار دو امیر نبوده است.

نصیحت بُرَیر بن حُضیر

بُریر بن حضیر (خُضیر) همدانی یکی از یاران حضرت سیدالشهداء علیه السلام و زاهدان زمانه بود که از سوی امام حسین علیه السلام مأموریت یافت نزد ابن سعد برود و او را نصحیت کند. بُریر به سوی سپاهیان کوفه رفت و سربازان، او را نزد ابن سعد بردند. وی به امیر لشکر کوفه فرمود:

1- انساب الاشراف، ج 3، ص 183؛ تاریخ الطبری، ج 5، صص 414 _ 415؛ تاریخ الاسلام، ذهبی، ج 5، صص 195 _ 196؛ الارشاد، ج 2، صص 87 _ 89؛ البدایه و النهایه، ج 8، صص 183 _ 184؛ اعلام الوری، ج 1، صص 452 _ 454 و دیگر منابع.