شخصیت شناسی عاشورا صفحه 94

شاهد باشید و نزد عبیداللّه بن زیاد گواهی دهید که من نخستین کسی بودم که جنگ را آغاز کرد.(1)

از جمله کارهای ابن سعد در این روز، صدور دستور سنگ باران کردن عابس بن ابی شبیب بود که شرح آن در بخش های دیگر این گفتار آمده است.(2)

هم چنین وی دستور کشتن سیدالشهداء علیه السلام را صادر کرد. هنگامی که کوفیان، امام حسین علیه السلام را مجروح کردند و آن جناب را از اسب به زمین انداختند، عمر بن سعد با اسب خویش بر بالای سر حضرت ایستاد و به یاران خود فرمان داد:

فرود آیید و کار را تمام کنید و سر از پیکرش جدا سازید.(3)

فجیع ترین کار ابن سعد درکربلا، تخریب و سوزاندن خیمه گاه امام حسین علیه السلام و صدور دستور اسب تاختن بر جسد بی جان حسین بن علی علیه السلام بود. به گفته ی طبری، کوفیان نمی توانستند از همه جانب به امام حسین علیه السلام حمله کنند؛ زیرا در پشت خیمه گاه آتش بر پا کرده بودند و خیمه گاه را از دو طرف به هم چسبانده بودند. پس لشکریان تنها از پیش رو می توانستند به امام حمله ببرند و این کار، جنگ را بر ابن سعد و سپاهیانش سخت کرده بود. از این رو، ابن سعد دستور داد تا گروهی، خیمه ها را آتش بزنند.

امام حسین علیه السلام نیز دستور داد تا به آن ها کاری نداشته باشند و فرمود:

بگذارید بسوزانند؛ چون هنگامی که آتش در آن ها بیافتد دیگر نمی توانند از آن جا به شما حمله کنند.

آنان از این کار سودی نبردند؛ زیرا هم چنان تنها از یک سو می توانستند بر لشکر امام

1- تاریخ الطبری، ج 5، ص 429؛ انساب الاشراف، ج 3، ص 190.
2- تاریخ الطبری، ج 5، ص 444.
3- الفتوح، صص 910 _ 911؛ الملهوف، ص 176.