شخصیت شناسی عاشورا صفحه 98

در کوفه ماند، ولی از نوشته های آنان هنگام برشمردن رخدادهای سال 64 ه . ق چنین برمی آید که ابن سعد در این سال در کوفه بوده و به ری نرفته است. ابن اثیر می نویسد:

در این سال [سال 64 ه . ق] پس از مرگ یزید بن معاویه، اهالی ری به رهبری فرخان رازی سر به شورش برداشتند. عامر بن مسعود، والی کوفه _ که ری زیر نظر وی بود _ محمد بن عمیر را به سوی آنان گسیل داشت.(1)

هم چنین از واقعه ای که طبری درباره ی امارت عمر بن سعد بر کوفه می نویسد، چنین بر می آید که به یقین، ابن سعد در سال 64 ه . ق در کوفه بوده است. البته تاریخ درباره ی این که آیا وی در فاصله ی سال های 61 تا 64 ه . ق به ری رفته و حکومت آن دیار را به دست گرفته است یا نه، سکوت اختیار کرده است. با این حال، بر اساس نشانه های تاریخی، این امر بسیار بعید به نظر می رسد؛ زیرا:

الف _ به دلیل کارشکنی های ابن سعد در کربلا، میان او و ابن زیاد، کدورتی پدید آمد که سرانجام ابن زیاد با فرستادن شمر و تهدید عمر بن سعد توانست او رابه فرمانبری از خود وادارد. پس همان کارها سبب شد وی پس از بازگشت به کوفه چندان پاداشی از عبیداللّه دریافت نکند.

ب _ پس از پخش شدن جریان کربلا و افشاگری های زینب کبری علیهاالسلام و کاروان اسیران، تنفر و انزجار مردم نسبت به پدیدآورندگان اصلی قتل سیدالشهداء علیه السلام دو چندان شد تا جایی که یزید برای پیش گیری از تشنج و آرام کردن افکار عمومی تصمیم گرفت ابن زیاد را توبیخ کند. با وجود این حساسیت ها بسیار بعید است که ابن زیاد به ابن سعد اجازه بدهد به ری برود و حکومت آن دیار را بر عهده بگیرد.

2 _ کاهش جایگاه اجتماعی ابن سعد

2 _ کاهش جایگاه اجتماعی ابن سعد