شخصیت شناسی عاشورا صفحه 99

شرکت عمر بن سعد در کربلا، از جایگاه اجتماعی وی نزد افکار عمومی کاست.(1) طبری روایت می کند:

هنگامی که مردم در بصره با عبیداللّه بیعت کردند، وی کسی را به کوفه فرستاد تا آنان را به بیعت با وی فراخواند، ولی مردم شهر به دلیل تنفری که از ابن زیاد برای قتل سیدالشهداء علیه السلام داشتند، فرستاده ی او را از شهر بیرون راندند و عمرو بن حریث، جانشین وی در کوفه را سنگباران کردند. آن گاه در مسجد گرد آمدند تا کسی را به عنوان حاکم شهر برگزینند و تکلیف خلیفه ی مسلمانان را مشخص کنند.

یکی از افرادی که به عنوان نامزد امارت کوفه مشخص شد، ابن سعد بود؛ زیرا مردم کنده که عمر بن سعد از خالگان آنان بود، هوادار او بودند. در این زمان، زنان قبیله ی همدان آمدند و بر حسین بن علی علیه السلام گریستند. مردان دیگر قبیله ها نیز با شمشیرهای برهنه به مسجد آمدند و دور منبر را گرفتند و گفتند:

اگر قاتل حسین بن علی علیه السلام ؛ عمر بن سعد، امیر کوفه شود، ما جنگ بر پا می کنیم.

بنابراین، نام او از فهرست امارت خط خورد و عامر بن مسعود به این مقام رسید.(2)

3 _ دچار شدن به آشفتگی روانی

3 _ دچار شدن به آشفتگی روانی

یکی از پی آمدهای قتل سیدالشهداء علیه السلام برای ابن سعد، از دست دادن آرامش و آسایش روانی در زندگی بود. او هر لحظه دلهره داشت که مردم برای انتقام گرفتن از خون حسین بن علی علیه السلام به خانه اش هجوم برند. پس از گریختن ابن زیاد از عراق، بر نگرانی و آشفتگی درونی عمر بن سعد افزوده شد و با شکل گیری نهضت توابین به