سبزترین روز سرخ : نگاهی دگیر به عاشورا صفحه 75

قبائل روی جهات بالا از امام پشتیبانی و پیروی نمی کردند، افراد معمولی نیز به تبعیت از آن ها حاضر به جنگ و فداکاری در رکاب امام علیه السلام نبودند.

مردم عراق درواقع با این دست و آن دست کردن، و کندی در گسیل داشتن نیروها برای جنگ با گروه های مختلف شام که به حجاز و یمن و حدود عراق شبیخون می زدند، علاقه به آرامش و خستگی از جنگ را نشان می دادند واینکه عراقیان دعوت مجدد امام علیه السلام را به جنگ صفین، به کندی اجابت نمودند، نشانه همین نفرت از جنگ بود.

پس از شهادت امیرمؤمنان علیه السلام که حسن بن علی علیه السلام به خلافت رسید، این پدیده به شدت آشکار شد و مخصوصآ هنگامی که امام حسین علیه السلام مردم را به جنگ اهل شام دعوت نمود، مردم خیلی به کندی آماده شدند. درست است که امام حسن علیه السلام توانست سپاه انبوهی برای جنگ با معاویه بسیج کند ولی سپاهی بود، که بواسطه تمایلات متعددی که آنها را مجذوب ساخته بود، پیش از روبرو شدن با دشمن، محکوم به شکست بود سپاهی که امام حسن علیه السلام بسیج نمود، از گروه های مختلفی تشکیل می شد که عبارت بودند از :

1 _ شیعیان و طرفداران امیرمؤمنان علیه السلام

2 _ خوارح که از هر وسیله ای برای جنگ با معاویه استفاده می کردند.

3 _ افراد فتنه جو و سودطلب و دنیاپرست که بطمع منافع مادی در صفوف سپاهیان امام مجتبی علیه السلام داخل شده بودند.

4 _ افراد دو دل و شکاک که امام حسن علیه السلام را چندان به معاویه ترجیح نمی دادند.

5 _ و بالاخره گروهی که از روی تعصب، و به پیروی از رؤسای قبائل خود برای جنگ حاضر شده بودند.

رؤسای مزبور نیز خود را به معاویه فروخته بودند زیرا معاویه به اغلب آن ها نامه نوشته تشویق کرده بود که از حسن بن علی علیه السلام دست برداشته به وی بپیوندند، اکثر یاران امام حسن علیه السلام در برابر این تحریک ها و تطمیع ها نتوانستند مقاومت کنند و با معاویه مکاتبه نموده به وی وعده دادند که امام