تدبر درقرآن شامل زمینه‌ها، کلیدها، اصول .. صفحه 135

كاوش در آيات براي درمان خويش (137)

قرآن با بيان همه اين‌ها و شكل‌هاي گوناگون، در قالب قصص انبياء، تجــربــه زنــدگي و تاريخ و آينده بشر، با زبان رحمت و دلســوزي و گــاه با شلاق انذار و اعلان خطر، دل‌هاي قساوت‌پيشه را نرم كرده به درمانش مي‌پردازد.

در اين مسير، با ارائه طريق نجات و سلامتي، بيمار را از انتحار و خــودكشــي و يـــأس از رحمت خــداونــد، مانع مي‌شود.

آخر وقتي انسان وضعيت بحراني و وخيمش را از طريق قرآن متوجه مي‌شود و عاقبت را نظر مي‌كند، از وحشت و اضطراب نزديك است كه قالب تهي كند، اين حالت فزوني مي‌گيرد، وقتي كه استحكام و ريشه دواني آلودگي‌ها را در فكر و عقل و قلب و روحش، مشاهده نمايد.

اين حالت، عجز تام و استيصال زايدالوصفي را درپي مي‌آورد، در اين حال و هواست كه نداي رباني آن رؤف رحيم، آن عزيز كريم، آن اهل تقوي و مغفرت، انسان را به خود مي‌آورد و به او نويد رحمت مي‌دهد و راه وصول به حق را مي‌نماياند و جبران مافات را تضمين مي‌كند: «قُلْ ياعِبادِيَ‌الَّذينَ اَسْرَفُوا عَلي اَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوامِنْ رَحْمَةِ اللّهِ اِنَّ اللّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعا»(1)(بگو اي بندگان من، كساني كه بر جان خويش، زياده‌روي نمودند، از رحمت خدا، مأيوس نشويد چرا كه خداوند، همــه گنــاهــان و آثــارشــان را پــاك مي‌كنــد و مي‌آمــرزد).

اگر استغفار و اعتراف به آلودگي، به همراه حزن و اندوه، و گريه بر

(138) مثال‌هاي زيباي قرآني

بيچارگي خود (1) با توسل به حق، ضميمه نشود، و با اطاعت و اجراي اوامر الهي درنياميزد، توان شكستن سدها و برچيدن پايگاه‌هاي فساد و تباهي را در وجود خويش نداشته، يأس و نااميدي بر او مستولي خواهد شد: «... لَولا ما أَرْجُو مِنْ كَرَمِكَ وَسَعَةِ رَحْمَتِــكَ وَ نَهْيِـكَ اِيّايَ عَـنِ القُنُوطِ لَقَنَطْــتُ عِنْــدَما أَتَـذَكَّـرُهـا»(2)

در اين مرحله يا راه انتحار را پيش مي‌گيرد و يا خود را به تمامي در اختيــار شيــاطين قــرارداده، سينــه‌اش را به وسعت، پايگاه كفر و تبـــــاهـي، مــي‌گــــردانــد: (3)