عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 100

بی خود و بی زره به در آمد که مرگ را در بر برهنه می کشم اینک چو نو عروس (1) .عابس از کسانی است که امام زمان (عج) در زیارت ناحیه، از او یاد کرده است:«...اَلسَّلامُ عَلی عابِس بْن أَبِی شبیب الشاکری...». (2) .

11ـ شوذب

اشاره

روز عاشورا، عابس به دوست صمیمی خود گفت: «ای شوذب! امروز چه در خاطر داری؟» گفت: به نظر تو چه کنم؟ می خواهم با تو در رکاب پسر دختر پیامبرخدا (صلی الله علیه وآله)بجنگم تا کشته شوم». (3) عابس گفت: گمان من نیز در مورد تو همین است.شوذب از راهنمایی های عابس ممنون شد، به سوی امام بزرگوارش شرفیاب شد و سلام وداع را گفت و به میدان رفت تا به فیض شهادت نایل آمد.

12ـ وهب بن عبدالله کلبی

اشاره

در تاریخ عاشورا، از وهب بن عبدالله کلبی به نام های متفاوتی یاد شده است؛ از جمله: وهب بن جناب کلبی؛ وهب بن جناح کلبی؛ وهب بن حباب کلبی، لیکن شهرت او به وهب بن عبدالله کلبی، بیشتر است (هر چند که احتمال می رود نام های فوق، از آنِ رجال برجسته دیگری در تاریخ عاشورا باشد)؛ چنان که نام های وهب بن وهب و وهب بن کلب نیز در تاریخ عاشورا به چشم می خورد.اعلمی در دایرة المعارف می نویسد: وهب پسر عبدالله کلبی نصرانی (مسیحی) به همراهی همسرش نزد امام حسین (علیه السلام) آمدند و مسلمان شدند و با هم در کربلا به شهادت رسیدند. (4) .

1- نکـ: محدث قمی، سفینة البحار، ماده «عبس».
2- نکـ: تنقیح المقال، ج2، ص112.
3- «اُقاتلُ مَعَکَ دونَ ابن بنت رسول الله صلی الله علیه وآله حتّی اُقتل».
4- نکـ: اعلمی، دایرة المعارف، ج15، ص84.