عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 132

برجسته مورد توجه قرار نگرفته است ولی از بعضی عبارات می توان به دست آورد که حدود یک سال در زندان مانده اند.در کتاب «نفس المهموم» (1) به نقل از امالی شیخ صدوق آمده است: چنان که سالی بر آمد، یکی از آنان به برادر خود گفت: در زندان بسیار ماندیم و نزدیک است عمر ما به سرآید و بدن ما بپوسد...در«معالی السبطین» (2) آمده است: «فلمّا طال بالغلامین الْمَکث حتّی صارا فی السّنة قال أحدهما لصاحبه: یا أخی قد طال بنا مکثنا و یوشک أنْ تفنی أعمارنا و تبلی أبداننا».از تعبیرهای «چنان که سالی برآمد» و «حتّی صارا فی السنة» به دست می آید که آن دو، حدود یک سال از عمرشان را در زندان به سر برده اند و سرانجام توسط مشکور آزاد شده اند.

رهایی از زندان

در یکی از کتب مقتل آمده است: «آنگاه که یک سال از مدت حبس آنان سپری شد، یکی از آن دو برادر به دیگری گفت:... هرگاه زندانبان آمد، خود را به او بشناسانیم، شاید آب و غذای ما را تغییر دهد، چون شب شد زندانبان برای آنان غذای هر شب را آورد، پسر کوچک از او پرسید: آیا محمد را می شناسی؟ گفت: چگونه نشناسم! گفت: آیا جعفر بن ابی طالب را می شناسی؟ گفت: چگونه نشناسم و حال آن که خداوند برای او دوبال قرار داد که با فرشتگان پرواز می کند. گفت: آیا علی بن ابی طالب را می شناسی؟گفت: چگونه نشناسم کسی را که پسرعموی پیغمبر و برادر او است. گفت: ای شیخ، ما از عترت محمّدیم، ما فرزندان مسلم بن عقیلیم که در دست تو اسیریم، از تو غذای خوب خواستیم به ما ندادی، آب سرد می خواهیم نمی دهی، زندان را بر ما...» (3) .

1- نفس المهموم، ص161.
2- معالی السبطین، ج2، ص45.
3- بحارالأنوار، ج45، ص100، باب 38 «فلما طال بالغلامین المکث حتّی صارا فی السنة، قال أحدهما لصاحبه یا أخی، قد طال بنا مکثنا و یوشک أن تفنی أعمارنا و تبلی أبداننا فإذا جاء الشیخ فأعلمه مکاننا و تقرب إلیه بمحمد صلی الله علیه وآله لعلّه یوسع علینا فی طعامنا و یزیدنا فی شرابنا فلمّا جنهما اللیل أقبل الشیخ إلیهما بقرصین من شعیر و کوز من ماء القراح، فقال له الغلام الصغیر: یا شیخ أَ تَعرف محمداً؟ قال: فکیف لا أعرف محمداً و هو نبیّی! قال: أَ فتعرف جعفربن أبی طالب؟ قال و کیف لا أعرف جعفراً و قد أنبت الله له جناحین یطیر بهما مع الملائکة کیف یشاء. قال: أ فتعرف علیّ بن أبی طالب؟ قال: و کیف لا أعرف علیاً و هو ابن عمّ نبیّی و أخو نبیّی! قال له یا شیخ، فنحن من عترة نبیّک محمد صلی الله علیه وآله و نحن من ولد مسلم بن عقیل بن أبی طالب بیدک أساری، نسألک من طیب الطعام فلا تطعمنا و من بارد الشراب فلا تسقینا و قد ضیقت علینا سجننا...».