عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 136

شریک در پاسخ گفت: وی مسلمان نبود بلکه فاسق و فاجر و کافر مکّاری بود که کشتن وی منعی نداشت! (1) ناگفته نماند که ابن نما، در مثیرالأحزان (2) نقل می کند وقتی شریک پرسید چرا عبیدالله را نکشتی؟ مسلم فرمود: خانمی به من قسم داد که این کار را نکنم. هانی در جواب گفت: وای بر او که هم مرا به کشتن داد و هم خودش را.بنابراین، جلوگیریِ هانی از قتل عبیدالله که ابوالفرج اصفهانی (3) نوشته است، به نقل از دشمنان است و می تواند تهمتی برای آن بزرگوار باشد. نکته دیگر این که چطور غیر از ابوالفرج، کسی این روایت را از مسلم نقل نکرده است؟ (4) .روزی عبیدالله در دارالاماره یادی از هانی کرد. گفتند او مریض است.عده ای وساطت کردند تا او پیش عبیدالله بیاید. وقتی هانی برعبیدالله وارد شد، عبیدالله به او گفت: گمان می کنی از پناه دادن مسلم خبر ندارم؟ هانی پناه دادن مسلم را انکار کرد. عبیدالله دستور داد تا جاسوس او معقل را آوردند و او جریان را فاش کرد. پس از آن، عبیدالله هانی را زندانی کرد. به دنبال آن، قبیله هانی با شمشیر اطراف دارالإماره را محاصره کردند، شریح قاضی قیام قبیله او را با رساندن خبر سلامت هانی خاموش کرد.بعضی نوشته اند که عبیدالله از هانی خواست تا آدرس محل سکونت مسلم را فاش کند و هانی خودداری نمود.ابن شهرآشوب می نویسد: ابن زیاد از هانی خواست تا مسلم را به او تسلیم کند، او گفت: چنین چیزی عملی نیست! و نیز گفت: «به خدا سوگند که برای من بزرگ ترین ننگ ثبت خواهد شد که با وجود بازوان سالم و نیروی کمکی فراوان پناهنده و میهمانم را تسلیم کنم. (5) .

1- ترجمه مقاتل الطالبیین، ص97 ؛ کامل، ج4، ص27.
2- مثیرالأحزان، ص14.
3- نکـ: مقاتل الطالبیین، ص97.
4- نکـ: رجال السید بحرالعلوم، ج4، صص33 ـ 36.
5- «و اللهِ عَلَیَّ أعْظَمُ الْعار إنْ اُسَلِّمَ جاری وَ ضَیفی و رسولَ بْن رسولِ اللهِ و أنَا حیُّ صحیحُ الساعدیْنِ کثیرُ الأعوان».