عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 151

شام عاشورا

صاحب عوالم می نویسد: امام (علیه السلام) در شام عاشورا، که به عنوان حلّ بیعت، با یاران سخن می گفت، پس از مطالبی کوتاه، به آنان فرمود:«این تاریکی شب را برای خود شتر راهوار پندارید و از چشم دشمن دور شوید؛ زیرا آنان تنها مرا می جویند و اگر بر من دست یابند، با شما کاری نخواهند داشت. شما آزادید و من بیعت را از شما برداشتم؛ بنابراین، می توانید بروید.»آنان یک صدا اظهار داشتند: «نه، به خدا قسم! هرگز چنین نخواهد شد.»امام (علیه السلام) فرمود:«فردا همه کشته خواهید شد و کسی نجات نمی یابد.»یاران ابا عبدالله گفتند: «حمد، سزاوار خداوندی است که توفیق شهادت در کنار تو را به ما عنایت کرد.» (1) .در شب عاشورا، یاران امام چنان عاشقانه به عبادت پرداختند که به گفته راوی:«لَهُمْ دَوِیٌّ کَدَّوِی النَّحْلِ ما بَیْنَ قائِم وَ قاعِد وَ راکِع وَ ساجِد». (2) .«آنان را زمزمه ای است چونان زمزمه ای که از کندوی زنبور عَسَل شنیده می شود. آن شب را گروهی در حال رکوع بودند، بعضی در سجود و بعضی در ذکر و دعا به سر بردند.».نیز در حدیث آمده است:«باتُوا قارئِینَ ساجِدِین». (3) .«آنان شب را در قرائت قرآن و سجده گذراندند.»

1- عوالم، ص 350 «قادتنا» اثر آیت الله میلانی، ج6، صص34 و 35.
2- مقتل الحسین، صص 216 و 217 ـ اعیان الشیعة، ج 1، ص 601.
3- همان.