عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 163

جمله گفتند ای خلیفه کردگار ای جمال حق ز رویت آشکارجسم خوش باشد فدای جان شود از برای جان خود قربان شود (1) .

دلداری خواهر

ابن اثیر می نویسد: در شب عاشورا هنگامی که امام (علیه السلام) مشغول تیزکردن شمشیر بودند، این چنین زمزمه می کردند:یا دَهْرُ أفٍّ لَکَ مِن خَلیلِ کَمْ لَکَ بِالاِْشْراقِ وَالاَْصیلِمِنْ طالِب وَ صاحِب قَتیلِ وَالدَّهْرُ لا یَقْنَعُ بِالْبَدیلِوَکُلُّ حَیٍّ فَإلی سبیلِ ما أَقْرَبُ الْوَعْدُ إِلَی الرَّحیلِ!راوی می گوید: زینب (علیها السلام) با شنیدن این اشعار، اختیار از دست داد و به سوی حسین حرکت کرد و فریاد برآورد:«واثَکْلاهُ! لَیْتَ الْمَوْتَ أَعْدَمَنی الحَیاةَ، أَلْیَومَ ماتَتْ أُمّی فاطِمَةُ، وَأَبی عَلیٌّ، وَ أَخی الحَسَنُ، یا خَلیفَةَ الماضینَ وَ ثِمالَ الباقینَ».امام (علیه السلام) بدو نگریست و فرمودند:«یا أُخْتاه! لا یَذْهَبَنَّ بِحِلْمَکَ الشَّیْطانُ». (2) .سخنانی میان امام حسین (علیه السلام) و خواهرش رد و بدل شد. زینب (علیها السلام) با شنیدن کلام امام حسین (علیه السلام) که فرمود:«لَوْ تُرِکَ القَطا لَیْلاً لَنامَ»؛«اگر پرنده قطا را به حال خود وامی گذاشتند می خوابید.» (3) .

1- طاقدیس، ص422.
2- بلاذری، انساب الأشراف، ج 2، ص 191.
3- ضرب المَثل معروفی است میان عرب.