عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 164

آنچنان بی تاب شد که برزمین افتاد. امام (علیه السلام) برخاسته، روی خواهر خود زینب آب پاشیدند و او را به هوش آوردند و فرمودند: «(خواهرم!) همه ساکنان زمین می میرند و همه اهل آسمان از بین می روند و همه چیز فانی می شود، جز پروردگار متعال، پدرم، مادرم، برادرم که بهتر از من بودند، از دنیا رفتند و پیامبر اسوه من و تمام آنان است.» (1).

آنان که مال دیگران بر ذمه دارند از لشکر من جدا شوند

امام (علیه السلام) و یارانش، چون آب در خیمه ها نایاب شد، نماز صبح عاشورا را با تیمّم و به جماعت برگزار کردند. (2) و پس از نماز، حضرت خطبه ای کوتاه فرمودند:«أشْهَدُ أنَّهُ قَدْ أذِنَ فِی قِتَالِکُمْ فَاتَّقُوا اللهَ وَ اصْبِرُوا» (3) .سپس صفوف یاران خود را برای جهاد در راه خدا مرتّب کرد (4) و دستور داد منادی در میان یاران ندا دهد و به آنان بگوید: «هرکس مال دیگران را بر ذمه دارد، از لشکر من جدا شود». (5) .

خاطره صفین در کربلا

اشاره

عصر روز دوّمِ محرم الحرام، کاروان عاشورا، به سرزمین کربلا قدم نهاد. امام (علیه السلام) با دیده ملکوتی و حقیقت آشنای خود، به آینده کاروان و کربلا نظری افکند و فرمود:«این جا، جایگاه گرفتاری ها و مشکلات است. این جا سواره ها، زمین گیر خواهند

1- «... وَاعْلَمِی أَنَّ أَهلَ الأَرْضِ یَمُوتُونَ، وَأَهْلَ السَّماءِ لایَبْقُونَ، وَأَنَّ کُلّ شَیء هالِکٌ إلاّ وَجْهَهُ، أَبِی خَیْرٌ مِنِّی وَاُمِّی خَیْرٌ مِنِّیوَأَخی خَیْرٌ مِنِّیوَلِیَ وَلَهُمْوَلِکُلّ مُسلِم بِرَسُولِ اللهِ اُسْوَةٌ» الإرشاد، ج2، ص93 والکامل، ج4،ص59.
2- معالی السبطین، ج1، ص361.
3- تاریخ طبری، ج 4، ص 327.
4- منتهی الآمال، صص 248 و 249.
5- احقاق الحق، علامه شوشتری، ج11، ص437.