عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 167

9 و 10 ـ عامر بن مسلم عبدی و مولای او 11 ـ سالم 12 ـ سیف بن مالک نمری13 ـ عبدالرحمان ارحبی 14 ـ حباب بن عامر التیمی 15 ـ عمرو الجُنْدُعی 16 ـ حلاس بن عمرو 17 ـ نعمان بن عمرو 18 ـ سوّار بن ابی عُمیر فهمی که مجروح گشت و او را اسیر کردند و بعد از مدتی در حالی که در بند و بیمار بود وفات نمود.19 ـ عمّاربن ابی سلامه 20 ـ زاهر بن عمرو 21 ـ جبلّة بن علی الشیبانی 22 و 23 ـ مسعود ابن الحجاج التّیمی و پسرش 24 ـ زهیر بن بشر الخثعمی 25 ـ عمّار بن حسان 26 ـ مسلم بن کثیر ازدی 27 ـ زهیربن سلیم 28 و 29 ـ عبدالله و عبیدالله (پسران زیدبصری) 30 ـ جندب بن حجر کِندی خولانی 31 ـ جنادة بن کعب انصاری 32 ـ عمرو بن جناده 33 ـ سالم بن عمرو 34 ـ قاسم بن حبیب ازدی 35 ـ بکر بن حیّ تیمی 36 ـ جُوین ابن مالک التّیمی 37 ـ امیّة بن سعد الطائی 38 ـ عبدالله بن بشر 39 ـ بشر بن عمرو 40 ـ حجاج بن بدر بصری 41 ـ قعنب بن عمر نمری بصری 42 ـ عاذ بن مجمّع بن عبدالله عائذی و ده نفر از غلامانش به نام های: اسلم بن عمرو ـ قارب بن عبدالله دئلی منجح بن سهم ـ سعدبن حرث ـ نصربن ابی نیزر ـ حرث بن نبهان و چند تن دیگر، که نام آنان مشخص نیست. (1) .پیش از شروع جنگ، امام (علیه السلام) در برابر سپاه دشمن قرار گرفت و به عنوان اتمام حجت، سخن آغاز کرد ولی آنان سر و صدا راه انداختند تا کسی سخن امام را نشنود. امام (علیه السلام) به آنان فرمود: راز این مسأله که به سخن من گوش نمی دهید در آن است که شکم شما از لقمه حرام پر شده است «فَقَدْ مُلِئَتْ بُطُونِکُمْ مِنَ الحَرامِ»؛ پس از آن کمی آرامش