عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 168

ایجاد شد و امام (علیه السلام) به سخنان مبسوطی پرداختند. (1) .حضرت در حالی که فرزندش علی اکبر، وی را همراهی می کرد، لشکر کفر را مخاطب ساخت و گفت:«أتَطْلُبُونی بِقَتیل؟ ـ أوْ بِمال اسْتَهْلَکْتُهُ؟ أوْ بِقصاص مِنْ جَراحَة جَرَحْتُها؟». (2) .«آیا کسی از شما را کشتم که خون او را طلب می کنید، اموالی از شما را نابود کرده ام، جراحاتی بر شما وارد ساخته ام؟»کسی جواب نداد، امام «شبث» و «قیس» را صدا زد و فرمود: «مگر شما مرا دعوت نکردید؟» گفتند «خیر...». در این هنگام، ـ طبق نقل بلاذری ـ حرّ بن یزید ریاحی که از جریان دعوت نامه های آنان آگاهی داشت، به طور رسمی به سپاه نور پیوست و در برابر لشکر کفر، به ارشاد و نصیحت پرداخت که ناگهان، عمربن سعد رسماً نبرد را با انداختن تیری به سوی سپاه نور آغاز کرد.

نماز و عاشورا

اشاره

اندیشمند بزرگ اسلامی، سیّد بن طاووس (متوفای سال 664) در کتاب معروف خود «اللهوف» می نویسد: «هنگامی که نامه های مردم کوفه در مکّه نزد امام (علیه السلام) جمعشد، آن حضرت در کنار کعبه، بین رکن و مقام، ابتد نماز گزارد و آنگاه پاسخ نامه کوفیان را داد. (3) .پرسش: چرا امام (علیه السلام)، به نماز اهمیت بسیار می داد؟پاسخ: ابراهیم بن طلحه در پایان سفر کربلا، از امام سجاد (علیه السلام) پرسید: «مَنِ الْغالِب؟»؛ «پیروز این میدان کیست؟»

1- اعیان الشیعه، ج 1، ص 602.
2- بلاذری، انساب الأشراف، ص 193.
3- اللهوف، ص16، چاپ مطبعة الحیدریه، نجف. «...فَعِنْدَها قامَ الحُسَیْنُ علیه السلام فَصَلّی رَکْعَتَیْنِ بَیْنَ الرُّکْنِ وَالمَقامِ وَسَأَلَ اللهَ الخِیَرَةَ فی ذلِکَ، ثُمَّ طَلِبَ مُسْلِمَ بْنَ عَقیل وَأَطْلَعَهُ عَلی الحالِ وَکَتَبَ مَعَهُ جَوابَ کُتُبُهِمْ...».