عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 177

کرده ام. (1) شاعر می گوید:لباس کهنه بپوشید زیر پیرهنش که تا برون نکند خصم بد منش ز تنشولی ز جور عدو کز جفای سُمّ ستور تنی نماند که پوشند خرقه یا کفنش

بوسه بر گلوی حسین وصیت مادر

در برخی از تواریخ آمده است: هنگامی که امام حسین (علیه السلام) چند قدمی از خیمه ها دور شد، حضرت زینب (علیها السلام) از خیمه بیرون آمد و صدا زد: «برادرم! لحظه ای درنگ کن تا وصیّت مادرم فاطمه (علیها السلام) را نسبت به تو عمل کنم».امام (علیه السلام) توقّف کرد و پرسید: آن وصیت چیست؟زینب (علیها السلام) فرمود: مادرم به من وصیّت کرده بود: هنگامی که نور چشمم حسین روانه میدان جنگ با دشمن شد، عوض من گلویش را ببوس. آنگاه زینب گلوی برادر را بوسید و به خیمه بازگشت. (2) .برادر به قربان خُلق نکویت اجازه بفرما ببوسم گلویت

سکینه در کربلا

سکینه دختر حسین بن علی (علیهما السلام) و مادر ایشان و علی اصغر رباب است. (3) سکینه (علیها السلام)در کربلا شش سال داشته است.به نوشته برخی از مورخان فاطمه بنت الحسین، همان سکینه است. (4) نام وی در اصل امینه یا امیمه بود. ابو الفرج اصفهانی نیز نام سکینه را امینه و همچنین امیمه ثبت

1- بیرجندی، کبریت احمر، بخش روز عاشورا و نکـ: در کتاب وقایع الأیام همین فصل.
2- ملاّ حبیب الله کاشانی، تذکرة الشهدا، ص 311.
3- بحارالأنوار، ج45، ص330. «...سکینة أمّها رباب بنت إمرئ القیس الکندیة...».
4- حبیب السیر، ج2، ص61.