عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 19

کردند. امام این آیه را تلاوت کرد: (إِنَّ الله لاَ یُحِبُّ الْمُسْتَکْبِرِینَ) ؛ «خدا مستکبران را دوست نمی دارد». بر جمع آنان وارد شد و از غذایشان خورد و در حقشان دعا کرد و آنان را به منزل خود دعوت نمود. آنگاه که فقیران به منزل امام رفتند، حضرت دستور داد آنچه دارند برای پذیرایی از این میهمانان بیاورند. (1) (برخی نوشته اند که امام (علیه السلام) وقتی در جمع آنها شرکت جست، فرمود: غذای شما ازصدقه است وبر من روانیست از آن بخورم).

امام حسین در قرآن

امام حسین (علیه السلام) در آیات قرآن مورد توجّه قرار گرفته و این آیات را می توان به سه دسته تقسیم کرد:1 ـ در برخی از آیات، از «خمسه طیبه و اهل بیت عصمت و طهارت» سخن گفته شده که امام حسین (علیه السلام) یکی از آنها است؛ مانند آیات تطهیر، آیات ذوی القربی، آیات عترت، آیات نذر علی و فاطمه و... و همچنین در دوران انبیای گذشته گاهی از اهل بیت و خمسه طیّبه سخن گفته شده؛ از جمله در زمان آدم (علیه السلام). (2) .صاحب «الدرّ الثمین» در تفسیر آیه (...فَتَلَقّی آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِمات...) روایتی نقل کرده که در آن آمده است: «أنّه (آدم (علیه السلام)) رأی ساق العرش و أسماء النّبی و الأئمة (علیهم السلام) فلقنه جبرئیل: قل: یا حمید بحقّ محمّد، یا عالی بحقّ علی، یا فاطر بحقّ فاطمة، یا محسن بحقّ الحسن والحسین ومنک الإحسان» وقتی به نام حسین رسید اشک از چشمان آدم جاری شد و خطاب به جبرئیل گفت: برادرم، جبرئیل! وقتی نام پنجمین را می شنوم قلبم می شکند... جبرئیل پاسخ داد: او همانا از فرزندان تو است که مصیبت ها در برابر مصیبت او کوچک و حقیر می شود. آدم گفت: برادرم! آن مصیبت چیست؟ جبرئیل گفت: او با لب تشنه، غریب و یکه و تنها کشته می شود، یار و یاوری ندارد... فریاد برمی آورد:«وا عطشاه، وا قلّة ناصراه...» هیچکس پاسخش نمی دهد جز با شمشیر... سرش را مانند