عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 198

دستورالعمل زینب در کوفه

در ایام اسارت، زنان عربِ ساکنِ کوفه به دیدار زینب آمدند، لیکن حضرت آنان را نپذیرفت و فرمود:«لا یَدْخُلُنَّ عَلَیْنا عَرَبِیَّةٌ إِلاّ أُمُّ وَلَد أَوْ مَمْلُوکَةٌ فَإِنَّهُنَّ سُبینَ کَما سُبینا». (1) .مرحوم جزایری (2) می نویسد: کسی اجازه دیدار از اسرا را نداشت جز کنیزکان که آنها زحمت اسیری را دیده بودند و غیر عرب؛ از جمله زنان ایرانی؛ زیرا زینب (علیها السلام) فرمود: از زنان عرب جز کنیزکان حق ندارند از ما دیدن کنند، آنان اسیرند همچون ما. از این بیان به دست می آید که ایرانیانِ حاضر در کوفه، هیچ کدام در کربلا نبودند و در کربلا فقط کوفیان عرب حضور داشتند، حتی از مردم شام نیز کسی در کربلا نبوده است؛ لذا در مروج الذهب (3) آمده است:«وَ کانَ جمیعُ مَنْ حضر مقتل الحسین من العساکر و حاربه، و تولّی قتله من أهل الکوفة خاصّة لم یحضرهم شامیّ».«تمام لشکریانی که کربلا بر ضدّ امام حسین گرد آمدند و جنگیدند، از کوفه بودند و کسی از شامیان در میان آنان حضور نداشت.».موضع گیری فوق نشان می دهد که ستم پیشگان حاضر در کربلا، غیر عرب نبودند.

5ـ شب سیزدهم، شب دفن شهیدان

در شب دفن شهدا که شب سوم شهادت شهدای کربلا بود، امام سجاد (علیه السلام) با استفاده از ولایت خویش، بگونه «طیّ الأرض» به یاری بنی اسد در کربلا شتافت و در شناسایی و نیز انجام نماز و دفن شهدا همکاری نمود.

1- زینب الکبری، ص 19 و 34.
2- خصائص الحسینیه، ویژگی های حضرت زینب علیها السلام، صص 287 و 288.
3- مروج الذهب، ج 3، ص 71.