عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 204

شیخ بهایی و محدث کاشانی، روز ورود اهل بیت عصمت و طهارت به شام را اول ماه صفر دانسته اند. (1) .

مسجد السقط یادآور خاطره ای تلخ

هنگام ورود اسرا به شام، شهر را آذین بسته، جشن عمومی برگزار کردند. سرها را بالای نیزه زده، همراه کاروان حرکت می دادند. در پیشاپیش سرها، سرِ عباس بن علی قرار داشت، پس از آن سرِ حضرت حسین بن علی (علیهما السلام) بود که به آسمان می نگریست و نور ویژه ای از آن تلألؤ می کرد.عباس بن علی در کربلا پرچمدار و پیش مرگ برادرش امام حسین (علیه السلام) بود؛ از این رو در مسیر حرکت به شام نیز سرِ مبارکش به رسم پرچمداری، پیشاپیش قافله قرار داشت.از میان تماشاگران پیر زنی، با کینه خاصی، سنگی به طرف سر حسین پرتاب کرد.

3ـ دربار یزید

پیشتر دربار یزید را برای ورود اسرا، مهیّا کرده، سفرا، رجال و شخصیّت های داخلی را دعوت نموده بودند. جمعیت در صحن و سالن کاخ موج می زد. یزید عبایی بردوش انداخته، با قیافه ای شادمان در جایگاه ویژه قرار گرفت.(2) .به دستور دربار، اهل بیت امام را با ریسمانی بستند و آنان را با وضعیتی رقّت بار به مجلس یزید وارد کردند.امام سجاد (علیه السلام) در حضور همگان، رو به یزید کرده، فرمود: «ما ظَنّکَ بِالْرَّسُولِ لَوْ یَرانا عَلی هذا الحال؟»؛ «اگر پیامبر (صلی الله علیه وآله) ما را در چنین حالتی ببیند، با تو چه خواهد کرد؟»سؤال امام سجاد (علیه السلام) با گریه شدید حضار روبه رو شد. وقتی یزید صحنه را برخلاف