عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 207

کَذلِکَ یَقُولُ: (ثُمَّ کانَ عاقِبَةُ الَّذینَ أَساؤُا السُّوأی أَنْ کَذَّبُوا بِآیاتِ اللهِ وَکانُوا بِها یَسْتَهْزِؤُنَ) (1) .«حمد و سپاس از آن خداست که پروردگار جهانیان است. درود خداوند بر جدّم که سرور انبیا است. چه راست گفت خدای متعال که: «فرجام کسانی که اعمال بد کردند، به جایی رسید که آیات خدا را تکذیب کردند و آن را به تمسخر گرفتند.» (2) .أَظَنَنْتَ یا یَزیدُ ـ حَیْثُ أَخَذْتَ عَلَیْنا أَقْطارَ الاَْرْضِ وَآفاقَ السَّماءِ فَأَصْبَحْنا نُساقُ کَما تُساقُ الاِْماء أَنَّ بِنا هَواناً عَلَی اللهِ وَبِکَ عَلَیْهِ کَرامَةً؟ وَإِنَّ ذلِکَ لِعِظَمِ خَطَرِکَ عِنْدَهُ فَشَمِخْتَ بِأَنْفِکَ وَنَظَرْتَ فی عِطْفِکَ جَذلاً مَسْرُوراً حینَ رَأَیْتَ الدُّنْیا لَکَ مُسْتَوْثِقَةً وَالاُْمُورُ مُتَّسِقَةٌ وَحینَ صَفا لَکَ مُلْکُنا وَسُلْطانُنا فَمَهْلاً مَهْلاً أَنَسیتَ قَوْلَ اللهِ تَعالی: (وَلا یَحْسَبَنَّ الَّذینَ کَفَرُوا أَنَّما نُمْلی لَهُمْ خَیْرٌ لاَِنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلی لَهُمْ لِیَزْدادُوا إِثْماً وَلَهُمْ عَذابٌ مُهینٌ). (3) .ای یزید! می پنداری که چون اطراف زمین و آفاق آسمان را بر ما بستی، و راه چاره را بر ما سد کردی و ما را همانند برده به هر سو کشاندی، ما نزد خدا خواریم و تو گرامی و سرفراز؟! و این غلبه (ظاهریِ) تو بر ما از آبروی تو در پیشگاه خدا است؟ و از این رو بینی بالا کشیدی و تکبّر نمودی و به خود بالیدی؟! شادمانی که دنیا بر وفق مراد تو است، و ملک و مقام رهبری بر ما، برای تو صاف و همواره گشته! اندکی آهسته تر، آیا سخن خداوند را از یاد برده ای که فرمود:«آنان که کافر شدند (و راه طغیان پیش گرفتند) گمان نکنند که اگر به آنان مهلت می دهیم، به سود آنها است، این درنگ برای آن است که بر گناهان خود بیفزایند، و عذاب خوارکننده ای در پیش دارند.أمِنَ الْعَدْلِ یَابْنَ الطُّلَقاءِ تَخْدیرُکَ حَرائِرَکَ وَإِماءَکَ، وَسَوْقُکَ بَناتِ رَسُولِ اللهِ (صلی الله علیه وآله) سَبایا؟ قَدْ هَتَکْتَ سُتُورَهُنَّ، وَأَبْدَیْتَ وُجُوهَهُنَّ تَحْدُو بِهِنَّ الاَْعْداءُ مِنْ بَلَد إِلی

1- الروم، الآیة 10.
2- روم: 10.
3- آل عمران: 178.