عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 211

وَنَسْأَلُ اللهَ أَنْ یُکْمِلَ لَهُمُ الثَّوابَ، وَیُوجِبُ لَهُمُ الْمَزیدَ، وَیُحْسِنُ عَلَیْنَا الْخِلافَةَ، إِنَّهُ رَحیمٌ وَدُودٌ، وَحَسْبُنَا اللهُ وَنِعْمَ الْوَکیلُ». (1) .اگر امروز ما را برای خود غنیمتی می دانی، به همین زودی خواهی دید که مایه زیانت بوده ایم! و آن، هنگامی است که هر چه از پیش فرستاده ای، آن را خواهی دید و پروردگار تو بر بندگان ستم نمی کند. شکایت نزد خدا برم و به او توکّل کنم.هر نیرنگی که می خواهی به کارگیر و هر اقدامی که توانی بکن و هر کوشش که داری دریغ مدار، سوگند به خدا که نه نام ما را محو توانی کرد، و نه قدرت آن داری که نور وحی را خاموش کنی و به غایت ما نخواهی رسید و ننگ این ستم را نتوانی زدود. رأی تو سست است و شماره ایّام دولتت اندک و جمعیّتت پراکنده شوند. آن روز منادی فریاد زند: «آگاه باشید، لعنت خدا بر گروه ستمگر باد!» حمد و سپاس خداوندی را که اوّلِ ما را به سعادت و مغفرت ختم کرد و آخر ما را به شهادت و رحمت فائز گردانید. از درگاهش می خواهیم که پاداش آنها (شهدا) را کامل کند و بر آن بیفزاید و ما را بازماندگان نیک آنها گرداند که او مهربان و پر مهر است، و خداوند ما را بس است و وکیل نیکویی است.» (2) .آری، زینب (علیها السلام) در مجلس شام بر یزید برآشفت و در ضمن بیان شورانگیز خود از ماهیت زشت خاندان بنی امیه پرده برداشت وباگفتن «یَابْنَ الطُّلَقاء» (3) به تحقیرآنان پرداخت. این عتاب و خطاب را زینب از بیان پدرش علی (علیه السلام) الهام گرفته بود که در نامه ای به معاویه نوشت: «وَ مَا لِلطُّلَقَاءِ وَ أَبْنَاءِ الطُّلَقَاءِ» (4) و این هر دو از سخن پیامبر (صلی الله علیه وآله) در فتح مکه حکایت دارد که آن حضرت به اهل مکه خطاب کرد و فرمود: «إذْهَبُوا أنْتُمُ الطُّلَقاءِ». (5) .

1- بلاغات النساء، ص21 ـ 23 ؛ جمهرة خطب العرب، ج1، ص129 ـ 126 ؛ أعلام النساء، ج2، ص95 ـ 97.
2- ترجمه اللهوف، ص181 ـ 186، نفس المهموم، ص253 ـ 256، بحار، ج45، ص133 ـ 135.
3- مقتل الحسین، ص 312 ؛ بحارالأنوار،ج45، ص134.
4- نهج البلاغه صبحی صالح، ص386، نامه 28.
5- کامل التاریخ، ج2، فتح مکه، ص202 ؛ واقدی، المغازی، ج2، ص83 ؛ البدایة والنهایه، ج4، ص300 چاپ دارالفکر بیروت نیز می نویسد: در سال هشتم هجری که مکه به دست سلحشوران همراه پیامبر صلی الله علیه وآله فتح شد و پیامبر اسلام پیروزمندانه در کنار کعبه به مردم اهل مکه که در آنجا بودند، گفتند: فکر می کنید که درباره شما چه تصمیمی خواهم گرفت؟ پاسخ دادند: جز عفو و بزرگواری انتظار نمی رود. پیامبر صلی الله علیه وآله فرمود: «اِذْهَبُوا أَنْتُمْ الطُلَقاءُ».