عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 246

نیامد، چون دلیل انزوا را از او پرسیدند، این شعر را خواند:جاؤُا بِرَاْسِکَ یَابْنَ بِنْتِ مُحَمَّد مُتَرَمِّلاً بِدِمائِهِ تَرْمیلاوَکَأَنَّما بِکَ یَابْنَ بِنْتِ مُحَمَّد قَتَلُوا جِهاراً عامِدینَ رَسُولاقَتَلُوکَ عَطْشاناً وَلَمْ یَتَرَقَّبُوا فی قَتْلِکَ التَّأْویلَ وَالتَّنْزیلاوَ یُکَبِّرُونَ بِأَنْ قُتِلْتَ وَ إِنَّما قَتَلُوا بِکَ التَّکْبیرَ وَالتَّهْلیلا (1) .«ای پسر دختر محمد، سرت را در حالی که خون آلود بود، آوردند.«ای پسردختر محمّد (صلی الله علیه وآله) اگر تو را کشتند، گویی پیامبر را آشکار وبه طور عمدکشتند.تو را با حال عطشان کشتند و در این باره به «تنزیل» و «تأویل» نظر ننمودند.وقتی تو را کشتند، تکبیر گفتند؛ در حالی که با کشتن تو «تکبیر وتهلیل» را کشتند!»این خود نوعی موضع گیری و خشم مقدس نسبت به حکومت یزید بود.- یکی از هم بزمان یزید به او گفت: «...هَبْ لی هذِهِ الجارِیَةَ» او فاطمه صغری را برای کنیزی خواست. فاطمه به عمه اش پناه برد. میان زینب و یزید مناظره ای درگرفت. آن شخص پیشنهاد خود را چندبار تکرار کرد. تا این که هویت اُسرا برای آن مرد، مشخص شد. در این هنگام رو به یزید کرد و گفت: «لعن و نفرین بر تو! عترت پیامبر را کشتی؟ فرزندان او را اسیر کردی، من خیال می کردم اینان اُسرای رومی اند!» (2) .

4ـ اعتراض مردم مدینه

الف ـ حرکت تند و خشم آلود حره

پیش از توضیح درباره واقعه خونین حرّه، به فضایل اصحاب حرّه از زبان پیامبرخدا (صلی الله علیه وآله) می پردازیم: