عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 247

ابن قتیبه می نویسد: پیامبر (صلی الله علیه وآله) در بازگشت از یکی از مسافرت ها، از حرّه عبور کردند و کلمه استرجاع؛ (إِنّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَیْهِ رجِعُونَ) را بر زبان جاری کردند. اصحاب پرسیدند: راز آن چیست؟ پیامبرخدا (صلی الله علیه وآله) پاسخ داد:«یُقْتَلُ فِی هذِهِ الْحَرَّةِ خِیارُ اُمُّتی بَعْدَ أَصْحابِی».«در این سنگلاخ، بهترین افراد امتم، پس از اصحابم به قتل می رسند.» (1) .به جهت اوج جنایت و فسق یزید و کارگزارانش (2) مردم مدینه به اتفاق آراء در سال 63هـ. ق. یزید را از خلافت خلع کردند و امور مدینه را به دست «عبدالله انصاری» سپردند؛ همه افراد بنی امیه و بنی مروان را ـ که بیش از هزار نفر بودند ـ از مدینه اخراج کردند. یزید دوازده هزار نفر به سرکردگی «مسلم بن عقبه» را به سرکوبی مردم مدینه گسیل داشت؛ ولی مردم تحت فرماندهی «عبدالله بن حنظله» (3) و دوازده تن از پسرانش آن چنان مقاومت کردند که منجر به قیامی خونین، معروف به «حرّه» گردید».در این واقعه، به دستور یزید، جان و مال و ناموس مسلمانان مدینه، تا سه روز، برلشکر یزید مباح اعلان گردید و در همان سال، هزار دختر به خانه بخت نرفته، فرزند آوردند. (4) عمال یزید در مدینه، در واقعه حرّه، از مردم خواستند تا با یزید به عنوان بردگان یزید بیعت کنند و به دنبال این واقعه به مکه هجوم بردند تا عبدالله زبیر را بکشند و او به حرم کبریایی پناهنده شد که عمال یزید با نصب منجنیق، حرم را آتش باران کردند. (5) .در این حمله ددمنشانه، مزدوران یزید هفتصد تن از قریش و انصار و هشتاد تن از صحابه پیامبرخدا (صلی الله علیه وآله) و ده هزار تن از مردم مدینه را به قتل رساندند. این واقعه در تاریخ 27 ذی الحجه سال 63 اتفاق افتاد (6) و آنان پس از شش ماه به سراغ عبدالله زبیر رفتند.

1- ابن قتیبه، الامامة والسیاسه، ج1، ص247.
2- الصواعق المحرقه، ص132.
3- او فرزند حنظله غسیل الملائکه است که در جنگ اُحد به شهادت رسید ـ نکـ: منتخب التواریخ، ص 480.
4- ابن اثیر، الکامل، ج 4، صص 121 ـ 111.
5- مروج الذهب، ج3، ص78.
6- تفصیل این داستان را در کتاب الامامة والسیاسه ابن قتیبه، ج1، صص 239 ـ 233 مطالعه نمایید.