عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 25

عباس تشکیل می گردد. ملاّ محسن فیض کاشانی (رحمه الله) (1) نیز که در آن مجلس حضور داشت،رو به آن عالمِ مسیحی نموده، گفت: تو که ادعا می کنی می توانی از ما فی الضمیر و درون ما خبر دهی، اکنون بگو که در دست من چیست؟او پس از لحظه ای درنگ گفت: فهمیدم چیست، اکنون در این فکرم که آن را از کجا آورده ای! میان دستت، قطعه ای از بهشت است. فیض گفت: اشتباه نمی کنی؟ عالم مسیحی گفت: یقین دارم اشتباهی صورت نگرفته است. فیض گفت: بنابراین، واجب است مسلمان شوی؛ زیرا پیامبر (صلی الله علیه وآله) خبر داد که خاک کربلا قطعه ای از خاک بهشت است. وی که فرد منصف و حق جویی بود، بی درنگ مسلمان شد.

انفاق سه خلیفه زاده

روزی عبدالله بن عمر، عبدالرحمان بن ابی بکر و امام حسین (علیه السلام) در مسجدالنبی نشسته بودند که مردی وارد شد و نزد عبدالله بن عمر رفت و گفت: «قَدْ ضَمِنْتُ دِیَةً کامِلَةً وَ عَجَزْتُ عَنْ أَدائِها»؛ «یک دیه کامل ـ صد شتر ـ بدهکارم که از ادای آن درمانده ام». عبدالله از دستیارش خواست دویست درهم به او بدهد. آن مرد نپذیرفت و به حضور عبدالرحمان ابن ابی بکر رفت. او نیز همچون عبدالله عمل کرد. آن مرد آنگاه به محضر امام حسین (علیه السلام)آمد و حاجت طلب کرد. امام (علیه السلام) وقتی دانست آن مرد حاجتمندِ واقعی است، فرمود: از تو سه مطلب می پرسم و در برابر هر پاسخِ صحیح یک ثلث از بدهکاری ات را ضمانت خواهم کرد! آن مرد گفت: «یَابْنَ رَسولِ الله أَ مثْلُکَ یَسْأَلُ عَنْ مِثْلی؟»؛ «آیا فردی چون شما از شخصی مانند من سؤال می کند؟!» امام (علیه السلام) با ملاطفت فرمود: ما در سطح فهم و درک مخاطبان خود سؤال می کنیم. مرد عرب اعلام آمادگی کرد که به سؤال امام (علیه السلام)پاسخ دهد. حضرت پرسید: «أیّ الأعمال أفضل؟»؛ «برترین کارها چیست؟»ـ عرب: «الإیمانُ بِالله»؛ «ایمان به خدا.»