عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 250

بنابراین، ادعای علاّمه تستری وجاهت چندانی ندارد و حقّ با گروه مقابل اوست.سلیمان رییس خونخواهان امام حسین (علیه السلام) بود که در منطقه «عین الورد» با همراهی گروه توّابین با لشکر کفرپیشه مروانی به نبرد برخاست و همراه بسیاری از یاران خود؛ از جمله مسیّب بن نجبه به شهادت رسید و سر او را برای مروانیان به شام فرستادند. او به هنگام شهادت 93 سال داشت. (1) .سلیمان از کسانی بود که برای امام حسین (علیه السلام) نامه نوشت. بعضی می نویسند: مسلم نماینده امام حسین (علیه السلام) در خانه او فرود آمد و تا آمدن عبیدالله به کوفه در منزل او بود و پس از آن به منزل هانی بن عروه رفت. (2) .همزمان با سلیمان، که همراه با توّابین از کوفه جهت خونخواهی و نبرد با قاتلان امام حسین (علیه السلام) بیرون می رفت، مختار به کوفه وارد شد. مردم از او خواستند به جمع سلیمان بپیوندد، لیکن او پاسخ داد: سلیمان برای رهبری این گروه مناسب نیست و به فنون نبرد آگاهی ندارد. (3) .گفتنی است سلیمان بن صرد کسی است که امام حسین (علیه السلام) در نامه اش برای مردم کوفه، که توسط قیس بن مسهّر صیداوی (عبدالله بن یقطر) ارسال کرد، نام وی را در صدر نامه اش نوشت. وقتی قیس بن مسهّر گرفتار دشمن شد نامه امام حسین (علیه السلام) را پاره کرد و بلعید و آن نامه چنین آغاز می شد:«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ... مِنَ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلیّ بْن أَبی طالِب، اِلی سُلَیْمانَ بْنِ صُرَدِ، وَ الْمُسَیّبِ بْنِ نَجْبَةَ (4) ، وَ رُفاعَةَ بْنِ شَدّاد (5) ، وَ حَبیبِ بْنِ مُظاهِر، وَ عَبْدِاللهِ ابْنِ وائِل...». (6) .

1- نکـ: اسدالغابه، ج 3، ص 61، طبع ایران ؛ بحارالأنوار، ج 10، ص 212.
2- نکـ: دینوری، اخبار الطوال، ص 235.
3- تجارب الأمم، ج2، ص97.
4- مسیّب بن نجبة بن ربیعة الفرازی.
5- رفاعة بن شدّاد البجلی.
6- نکـ: اعثم کوفی، الفتوح، ص 188.