عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 256

می نواخت و می گفت: «یَوْمٌ بِیَوْمِ بَدْر». (1) .قَدْ قَتَلْنَا الْقِرْمَ مِنْ ساداتِهِمْ وَ عَدَلْناهُ بِبَدْر فَاعْتَدَلْ (2) .او اشعار کفرآمیز ابن زبعرای کافر را می خواند که پس از جنگ اُحُد و شهادت یاران دلاور اسلام، از جمله حمزه سیّدالشهدا و سایرین، به عنوان سرود فتح می خواند؛ مانند:لَیْتَ أَشْیاخی بِبَدْر شَهِدُوا جَزَعَ الْخَزْرَجِ مِنْ وَقْعِ الاَْسَلْ (3) .یزید نیز چند بیت بدان افزود و مستانه خواند.همچنین در «جیرون» وقتی به تماشای صحنه اسرا ایستاده بود، گفت: کلاغ، بانگ ناهنگام سرداد، گفتم بانگ تو گویای هرگونه مسائلی است، باشد ولی بدان که من طلبکاری خود را از پیامبر وصول کردم.اَلْغُرابُ فَقُلْتُ صِحْ، أَوْ لا تَصِح فَقَدْاقْتَضَیتُ مِنَ الرَّسُولِ دُیُونی (4) .او با این تعصّبات، سیمای درونی خویش را برملا کرد تا کسی در کفر او شک نکند.

8ـ استعفا و کناره گیری ولیعهد یزید از خلافت

از آثار مهم قیام بیدارگر کربلا، مسأله استعفای معاویه پسر یزید و استعفای او از منصب خلافت بود.

1- مناقب، ج 2، ص 226.
2- ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج2، ص383.
3- أبو سعد عبدالله بن زُبعری بن قیس قرشی، شاعر قریش در جاهلیت و از مخالفان سرسخت مسلمانان بود. هنگامی که فتح مکه رخ داد، او به نجران گریخت و در سال 15 هـ. مرد. الأعلام، ص87. اشعار او را در کتاب سیره ابن هشام، ج3، ص144 بخوانید.
4- روح المعانی، ج 26، ص73.