عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 276

نکات مهم در وصیتنامه:

اشاره

1- اصلاح در مقابل افساد است و آن‌گاه اصلاح ضرورت پیدا می‌کند که افساد خودنمایی کرده باشد. مصداق اصلی افساد، ظهور افرادی مثل یزید در سطح رهبری جامعه است و مصداق اصلی اصلاح نیز مبارزه با این منکَر است.
2- مبارزه با منکَرِ بزرگِ (حضور پدیده انحراف در سطح رهبری جامعه)، چه بسا از راه نبردهای مسلّحانه و قبول پی‌آمدهای آن باشد. امام حسین علیه السلام در این وصیتنامه، با تأکید بر چند اصل، از تحریفِ تحریف‌گران و نیز متّهم شدن به کفر و شرک و نیز متّهم شدن به وابستگی به جریان‌های فکریِ باطل، پیشگیری کرد.
3- توجّه به «مسأله نظارت عمومی» که اسلام برای مؤمنان، در سایه سار اصل «امر به معروف و نهی از منکر» منظور داشته، یک مسأله اساسی در سیره امام حسین علیه السلام است. بدین ترتیب حضور یک فرد مسلمان در جامعه، باید حضوری سازنده باشد و هرگونه بزدلی و بی‌تفاوتی، از سیره امام حسین علیه السلام به دور است.

*** در توضیح علل یاد شده، باید به چند نکته پرداخته شود:

1- یزید ادامه دهنده خطّ باطل بود

اشاره

یزید وارثِ صف‌آرایی‌ها، دشمن‌تراشی‌ها و مخالفت‌های دیرینه «باطلِ سُفیانی» در برابر «حقیقت محمدی» است. ابوسفیان سرکرده سپاه باطل و سردسته قبیله بنی‌امیه تا آنجا که می‌توانست کفار مکه را در سرکوبی و فرونشاندنِ نور حق (قبل از هجرت)، بسیج کرد. او در ترور شخصیت پیامبر صلی الله علیه و آله و اذیت و آزار آن حضرت و یارانش بسیار کوشید گرچه توسن راهوار اسلام، علی‌رغم خواست آنان، همچنان به پیش تاخت و سرانجام پیروز گردید. ابوسفیان در صحنه‌های جنگ بدر، احد و خندق در مخالفت با حق پای فشرد؛ اما با فتح مکه توسط پیامبر صلی الله علیه و آله شکست خورد و به سازش و تسلیم تن داد و در شمار «طُلقا» جای گرفت و به شیوه منافقانه روی آورد.