عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 282

بنی‌امیه (یزید) و مغلوب شدن و شکست ظاهری بنی‌هاشم (امام حسین علیه السلام) خاتمه یافت؛ در نتیجه، جنگ کربلا تبلور کینه دیرینه بنی‌امیه نسبت به بنی‌هاشم است، ازاین رو هنگامی که «نضر بن مالک» از سالار شهیدان، تفسیر آیه شریفه: هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا فِی رَبِّهِمْ را پرسید، امام علیه السلام پاسخ دادند:

«نَحْنُ وَ بَنُو امَیّةَ، قُلنا صَدَقَ اللَّه وَ رَسُولُهُ، وَ بَنُو امَیّة قالُوا: کَذِبَ اللَّه وَ رَسُولُهُ». (1)

«ما و بنی‌امیه، مصداق این آیه هستیم، ما می‌گوییم آنچه را خدا و رسول او گفته‌اند درست است ولی آنان می‌گویند خدا و رسول دروغ گفتند!»

پرسش 2: مقصود امام چه بود، تشکیل حکومت یا نائل شدن به شهادت؟

خطبه تاریخ ساز امام علیه السلام در مکّه‌

پرسش 2: مقصود امام چه بود، تشکیل حکومت یا نائل شدن به شهادت؟

پاسخ: امام علیه السلام بر خلاف نظر برخی از نویسندگان (که می‌گویند امام به منظور تشکیل دولت اسلامی به سوی کوفه آمد، اتفاقاً اوضاع دگرگون گشت و به جنگی پیش‌بینی نشده گرفتار شد!) او از آغاز می دانست که جز از راه مبارزه استشهادی نمی‌توان چهره کریه حکومت یزید را برملا ساخت و ارکان حکومت وی را متزلزل نمود.

خطبه تاریخ ساز امام علیه السلام در مکّه

امام حسین علیه السلام در مدینه با بیان وصیت‌نامه خود، مردم را از فلسفه نهضتش آگاه ساخت ولی در مکّه در آستانه حرکت به سوی عراق (کربلا) در یک خطبه تاریخی از شیوه برخورد خونین و مسلّحانه خود با دشمن و از کیفیت برخورد دشمن بر او