عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 337

هلاکت افکندن و روی به تهلکه نهادن و سر باز زدن از ایثار است. خنده‌آور آن‌که ابن‌تیمیه در منهاج می‌نویسد: چرا حسین]« [، با یزید صلح نکرد؟ می‌پرسیم: اگر صلح می‌کرد، آیا در امنیت بود؟ برادرش امام حسن را که به ناچار و از روی مصلحت صلح کرد مسموم نکردند؟!

پرسش 12: آیا امام علیه السلام وعده بیعت داده بودند؟

پاسخ: بیعت، نوعی به رسمیت شناختن رهبری فرد و متعهّد شدن نسبت به اجرای فرامین او و حمایت از او است که دایره شمول آن، حسب مقاصد، توسعه یا تنگ می‌گردد. به هر صورت بیعت نوعی مشروعیت بخشیدن به طرف مورد بیعت و یا اعلام حمایت از اوست. آیا امام علیه السلام می‌تواند از عنصری چون یزید حمایت به عمل آورد و یا حکومت او را به رسمیت بشناسد؟

در سال 60 ه فرماندار مدینه، از شام نامه‌ای دریافت کرد که در آن آمده بود: «اما بعد؛ از حسین، عبداللَّه بن عمر و عبداللَّه بن زبیر، بیعت مستحکم بگیر و کسی در این امر معاف نیست و کسی جز بیعت، راهی ندارد». (1) ولید پیش از قرائت نامه، عمرو بن عثمان را به دنبال امام علیه السلام و ... فرستاد. هنگامی که او به عنوان احضار به محضر مبارک امام علیه السلام رسید، امام فرمود:

«قد ظننتُ أری طاغیتُهُمْ قَدْ هَلَکَ، فَبَعثَ الَیْنا لیأَخُذَنا بالبیعةِ لِیزِیدَ قبلَ انْ یفْشُو فی النّاس الخبر». (2)

«گمان دارم که طاغوت آنان به هلاکت رسید و جهت اخذ بیعت برای یزید به دنبال ما فرستاده تا قبل از افشا شدن مسأله از ما بیعت گیرد.»

هنگامی که امام علیه السلام با سی تن، بر ولید وارد شدند، پس از احوال‌پرسی سؤال کردند: