عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 339

آغاز و انجام آفرینش به خاطر ما صورت پذیرفته است، ولی یزید فاسق، شرابخوار، آدم‌کش است و آشکارا به فسق و فجور مشغول است؛ شخصیتی همچون من، با او بیعت نخواهد کرد. لیکن فردا که فرا رسید، ما و شما خواهیم دید که کدام‌یک از ما سزاوار خلافت و بیعتیم.»

فردای همان شب بود که مروان در بازار مدینه امام علیه السلام را دید، از در خیرخواهی درآمد و گفت: «با یزید بیعت کن». امام علیه السلام باز هم صریح پاسخ دادند:

«إنّا للَّهِ وإنّا إلَیْهِ راجعُون، و عَلَی الاسلام السّلام إذا (إذْ قَد) بُلِیتِ الامَّةُ بِراعٍ مثل یزید، و لقد سَمِعْتُ جَدّی رسول‌اللَّه صلی الله علیه و آله یقول: الخلافةُ مُحَرَّمَةٌ علی آل أبی‌سفیان». (1)

«ما از خداییم و به سوی او بازمی‌گردیم، فاتحه اسلام را باید خواند که جرثومه‌ای همچون یزید، در رأس حکومت اسلامی قرار گیرد و البته از جدّم- رسول‌اللَّه صلی الله علیه و آله- شنیدم که فرمودند: خلافت برآلِ ابی‌سفیان حرام است.»

مروان جریان فوق را به ولید گزارش داد، ولید هم در نامه‌ای به یزید نوشت:

«حسین بن علی تو را شایسته خلافت نمی‌داند، نظر خود را در این مورد بنویس».

یزید نیز در پاسخ این نامه نوشت:

«اما بعد، هنگامی که نامه‌ام به دستت رسید، هرچه زودتر پاسخ آن را بنویس و فهرستی از نام کسانی که با ما بیعت کرده‌اند و نیز اسامی آنان که از بیعت طفره رفته‌اند را همراه با سرِ حُسین‌بن علی برایم بفرست، والسلام.» (2)- دقت در نامه‌هایی که میان والی مدینه و زمامدارِ خودسر شام، ردّ و بدل شد و همچنین دقت در سخنان امام علیه السلام در برابر والی مدینه و مروان (والی سابق مدینه) این حقیقت را آشکارمی سازد که: