عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 360

زیاد او را به قتل رساند. در این هنگام، امام برای قیس، اشک ریخت و فرمود: خدا پاداش او را جنّت خود قرار دهد. خداوندا! بهشت را جایگاه والای ما و شیعیانمان ساز، همانا تو بر هر چیزی توانایی؛ (فاسترجع واستعبر باکیاً). (1)

و پس ازین امام علیه السلام در میان یاران ایستاد و این چنین خطبه خواند: می‌بینید که چه پیش آمد و می‌بینید که دنیا از ما روی گرداند و به ما پشت کرد و در ضمن همین خطبه خاطر نشان کرد:

آیا نمی‌بینید که حقّ، مورد بی‌اعتنایی است و از باطل نهی و نکوهش به عمل نمی‌آید و اگر آدمی به مرگ خود راضی باشد، حق دارد و من مرگ در راه حمایت از حق و نهی از باطل را جز سعادت به حساب نمی‌آورم و زندگی با اشرار را جز خسران تلقّی نمی‌کنم. (2) دو گزارش فوق به عنوان نمونه و مؤید این نظراند که عزاداری و اشک عشق برای شهیدان در سیره امام حسین علیه السلام سابقه‌ای دیرینه دارد و در کربلا در کنار جسد شهدا نیز این سنّت به طور مکرّر مشاهده شده است.

پرسش 22: روزه روز عاشورا چه حکمی دارد؟

پاسخ: روز عاشورا روز عزاست، اگر آدمی بتواند کمتر به خوردن و آشامیدن روی آورد خالی از پاداش نیست لیکن روزه‌دار بودن در آن روز، مورد تأکید قرار نگرفته؛ بلکه کراهت دارد گرچه در دوران جاهلیت و نیز در اسلام پیش از اعلام وجوب روزه

خطبة الحسین «بذی حسم»

قال عتبة بن أبی العبران: ثمّ قام الحسین علیه السلام خطیباً «بذی حسم» اسم موضع. وقال: إنّه قد نزل بنا من الأمر ما ترون وإنّ الدنیا قد تحیّزت وتنکّرت، وأدبر معروفها واستمرّت حذاء ولم یبق منها إلا صبابة کصبابة الإناء وخسیس عیش کالمرعی الوبیل، ألا ترون إلی الحقّ لا یعمل به، والی الباطل، لا یتناهی عنه، لیرغب المؤمن فی لقاء اللَّه محقّاً، فإنّی لا أری الموت إلّاسعادة والحیاة مع الظالمین إلّابرماً.