عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 63

نشتابد و یا برای نجات تو اقدام کند ولی سودمند نباشد».تماشاگرانِ صحنه، امام (علیه السلام) را دیدند که جسد بی جان قاسم را بر سینه خود چسبانیده، در حالی که پاهای قاسم بر زمین کشیده می شد، به دارالحرب برد و در کنار نعش علی اکبر (علیه السلام) نهاد و بانگ برآورد: «صَبْرَاً یا بَنی عُمُومَتی، صَبْرَاً یا أَهْلَ بَیْتی!»؛ (1) «هان، ای پسر عموهایم! و اهل بیت من! در برابر این داغ جانسوز صبور باشید».این گونه تسلیت را امام (علیه السلام) در مصیبت هیچ کس جز قاسم ابراز ننموده است. در ضمن از این کلام به دست می آید که مصیبت این نوجوان دلاور برای امام (علیه السلام) و اهل بیت ایشان بسیار سخت و جانسوز بوده است.

عروسی قاسم

اشاره

برخی از مورّخان و نیز بعضی از تعزیه گردانانِ کم اطلاع، از عروسی قاسم درکربلا خبر می دهند که البته در این باره دیدگاه ضد و نقیضی به چشم می خورد ازجمله:

نظریه علامه شهید مطهری

علاّمه شهید مطهری(رحمه الله) گوید بعضی نوشته اند: همان وقت امام (علیه السلام) فرمود: حجله عروسی راه بیندازید، من آرزو دارم...، شما را به خدا بنگرید چه حرف هایی گاهی از زبان افرادی که سطح معلوماتشان در حدی بسیار پایین است می شنویم که می گویند: آرزو دارم عروسی پسرم را ببینم، عروسی دخترم را ببینم، این نوع گفتار را به فردی مثل حسین بن علی (علیهما السلام) نسبت می دهند...!از جمله چیزهایی که از تعزیه خوانی های قدیم ما جدا نمی شود، عروسی قاسم نوکدخدا؛ یعنی، تازه داماد است که در هیچ کتابی از کتاب های تاریخی معتبر