عاشورا، حماسه‌ی جاوید صفحه 69

عون بن علی

در میان شهدای کربلا چند نفر با نام «عون» حضور داشتند؛ از جمله:عون بن علی بن ابی طالب،برادرناتنی امام حسین (علیه السلام) که مادرش اسماءبنت عمیس بود.روز عاشورا هنگامی که «عون» از امام (علیه السلام) تقاضای رفتن به میدان نبرد کرد، امام (علیه السلام)به او فرمود: چگونه با این جمعیت انبوه نبرد خواهی کرد؟ او پاسخ داد: کسی که جان خود را نثار راهت می کند، به کم و زیاد بودن دشمن نمی اندیشد. (1) امام (علیه السلام) وی را در آغوش کشید و گریست. (2) او جنگ نمایانی کرد و به خیمه بازگشت و خطاب به امام حسین (علیه السلام)گفت: برگشتم تا لحظه ای دیگر تو را ببینم.امام (علیه السلام) دستور داد هنگام رفتن عون به نبرد، اسب وی را عوض کردند. او در این مرحله از جنگ، صالح بن یسار را دید و وی را شناخت. صالح یکی از کسانی بود که در حکومت امیرالمؤمنین (علیه السلام) به خاطر شرب خمر تازیانه خورده بود و مسؤول اجرای حد او همین «عون» بود. او وقتی عون را شناخت به هتاکی و فحاشی نسبت به او پرداخت و به وی حمله ور شد ولی به خاک مذلّت افتاد و به دست عون به جهنم روانه شد و اندکی بعد، عون توسط دشمن غدّار دیگری به فیض شهادت رسید. (3) .

1- «مَنْ کانَ باذِلاً فِیکَ مُهجتَه لَمْ یبال بِالکثرة و القلّة.».
2- شهدایی که امام علیه السلام در حال حیات ظاهریشان بر آنها اشک ریخته باشد انگشت شمارند و از آن جمله اند: عون بن علی بن ابی طالب.
3- معالی السبطین، ج1، ص262، مجلس هفدهم.